24 uren van Sint-Maarten
Vrijdag 27 januari om 18u vertrokken de acolieten en vormelingen van Sint-Maarten met hun begeleiders en hulpvaardige (groot)ouders naar Ter Loo waar hen, waar na een broodmaaltijd een bosspel (in het donker!) en een stil moment wachtte.

We schreven een goed voornemen op en rondden af met heerlijke choco van Simon

Na een verkwikkende nachtrust was het tijd voor ontbijt (klik het play-driehoekje voor video of op de foto als je meer foto's wil zien)

De acolieten gingen zwemmen, de vormelingen trokken te voet naar het bijbelhuis inZevenkerken:


Daar werden we in 2 groepjes opgedeeld: één kreeg van dir.Bastiaens wat uitleg over de Bijbeltentoonstelling beneden en maakte dan de zoektocht;
de andere bekeek het scheppingsverhaal en schiep de wereld in klei in de bovenzaal. Na een uurtje wisselden de groepen na een fruitsapje.

We vonden (en begroeven) ook een dode veldmuis en namen een kijkje in het koor van de abdijkerk

De maag begon te knorren, dus wandelden we terug naar Ter Loo, waar warme soep en kip-met-curry-wortelen-ananas+rijst en een heerlijke zelfgemaakte eclair op ons wachtten

De Geest was goed: de afwas (door de jongens!) en het opruimen van de kamer gebeurden met de glimlach

Ondertussen kwamen Greet en Christine vanuit het team supporteren en werden door quizleider Bart prompt tot jurylid gebombardeerd

Het werd een spannende, interessante, hilarische quiz Alors on danse

Na een wafelpauze sloot pr.Pieter de middag af met een viering
Hartelijk dank aan Rita, Bart, pr.Pieter, Caroline en de acolietenbegeleiders, aan team en vormselcatechisten, de mensen van Ter Loo en het Bijbelhuis, de (groot)ouders die meehielpen met het vervoer en, last but not least, de vormelingen en acolieten die enthousiast, maar in de stille momenten ook rustig, van deze 24 uren een fantastische dag/nacht maakten!
Hieronder een verslag van Bart

ACOLIETEN EN VORMELINGEN ON THE MOVE!
Het leek een snood plan: onze kandidaat-vormelingen gedurende een wat langere tijd in contact brengen met de acolietengroep. Het kreeg gestalte in de formule om hen er 24 uur samen op uit te laten trekken. Bestemming: het centrum Ter Loo te Loppem. Ter Loo (een 'loo' is een open plek in het bos) was vroeger het noviciaat van de (onderwijs)congregatie van de Priesters van het Heilig Hart met colleges te Lanaken en Tervuren. Gaby is in hun huis te Loppem nu de enige overgebleven pater, maar de werking groeit en bloeit dankzij de inzet van zeer veel vrijwilligers. Het kloostercomplex is een bezinningscentrum geworden dat veel klassen over de vloer krijgt en groepen retraitanten. Vanaf vrijdagavond 27 januari was het helemaal gereserveerd voor de jongste leden van de Sint-Maartensgemeenschap uit Kortrijk. Om even na 18 uur tekenden de eerste vormelingen present, nog heel even in het gezelschap van hulpvaardige ouders die hun kroost naar de bestemming voerden. Het duurde niet lang of de groep van 35 meisjes en jongens was compleet en de ouders konden naar Kortrijk terugkeren in de wetenschap dat hun pappenheimers in goede handen waren. Nog vóór de kamers werden ingenomen konden ze aanschuiven voor een broodmaaltijd. Daarna volgde die delicate klus van de kamerverdeling: wie zou bij wie worden ondergebracht? De jongens kregen een minislaapzaal toegewezen en dat was dus geen probleem, maar de meisjes..?! Begeleidster Caroline is gelukkig van geen kleintje vervaard en kweet zich perfect van die taak. Veel tijd om in de kamers te acclimatiseren was er niet: de begeleiders hadden een heus bosspel voorbereid waarbij de vormelingen het moesten opnemen tegen de acolieten én de begeleiders. Het kwam erop aan om ongezien het kamp in te nemen en daar een goed beschermde kaars uit te blazen. Dat alles gebeurde in een drassig decor: de uren ervoor was de regen met bakken uit de hemel gevallen en de bospaadjes waren veranderd in modderwegen. Geen erg voor het jonge grut dat anderhalf uur het beste van zichzelf gaf. De vormelingen konden ei zo na twee keer de kaars doven en kwamen als overwinnaars uit de bus. Nu werd het stil in de kapel voor de dagsluiting voorbereid door Caroline: ze had daarvoor een merkwaardig filmfragment uitgekozen dat een lach en een traan op de gezichten toverde. Het was intussen best laat geworden en tijd om de slaapstede op te zoeken want de zaterdag zou een intense dag worden. De afspraken in verband met de nachtrust werden stipt nageleefd: er viel geen onverdroten woord. Iedereen verscheen dan ook fris als een hoentje aan de ontbijttafel. Veel tijd voor een rustig ontbijt was er niet: de vormselcatechisten waren zich inmiddels bij de groep komen voegen en rond 9 uur werd de tocht ingezet richting 'Bijbelhuis'. Dat bevindt zich op het terrein van de abdij van Zevenkerken. Directeur Jean Bastiaens liet de jongeren thuiskomen in de wondere wereld van de Bijbel. Ze kregen er ook enkele zoekopdrachten. Voor de acolieten stond zaterdagvoormiddag een bezoek aan een zwemparadijs op het programma waar ze twee uur waterpret beleefden. Om 12.30 uur verzamelde de hele groep weer in de eetzaal van Ter Loo voor kip met curry en rijst. Kokkin Mia ondervond dat de jonge mensen uit Kortrijk een gezonde eetlust aan de dag legden. Dat was ook nodig want in de namiddag stond de verkiezing van 'De slimste acolieten' op het programma: Bart had een spelprogramma in elkaar geknutseld dat kennisvragen alterneerde met doeopdrachten zoals een dansje bedenken op de megahit "Alors on danse". De jury bestond uit enkele vormselcatechisten en de parochiale teamleden Greet en Christine die ons een bezoekje brachten. Ze trakteerden zelfs op snoep. Iedereen gaf zich volledig maar steevast in een uiterst sportieve sfeer. De tijd vloog voorbij en om 17 uur was het tijd voor de slotviering in de kapel. Priester Pieter vertelde over de kwajongensstreken uit zijn eigen jeugd, liet Rika het verhaal van Noach voorlezen en zette iedereen aan het werk rond de veelkleurige vlag die ook tijdens de vormselviering zal opduiken. De viering - het moet gezegd - werd intens meebeleefd en de groep deelde brood en leven met elkaar. De ouders verschenen stipt op het appel en dus moest er snel afscheid worden genomen. Alhoewel, afscheid? Ik vermoed dat een aantal vormelingen volgend jaar bij de groep misdienaars zal aansluiten. We hopen het alvast want deze groep twaalfjarigen is er een uit de 1000. Dankjewel begeleiders voor jullie tijd en… proficiat!