magdalenaZUSTER MAGDALENA
Op de foto: Zr.Magdalena, samen met priester Johan en de nieuwe equipe van het Kelderke Gods: Marieke David koster Filip Opsomer, Jan Mattelaer. We wensen hen graag vreugde in hun taak. Op de foto ontbreekt Zr.Christelle die momenteel herstelt, maar zich ook al sinds vele jaren engageert voor het "kelderke" en zijn bezoekers.
Wie in de voorbije jaren regelmatig in de Sint-Maartenskerk kwam, kent ongetwijfeld Zuster Magdalena: 33 jaar lang was zij trouw aanwezig in het Kelderke Gods van de St.-Maartenskerk. En van het één kwam het ander... Toen Zuster Begijn - verantwoordelijk voor de kaarsenverkoop in het Kelderke Gods- ziek werd, nam Zr.Magdalena met genoegen deze taak over. Mar al gauw ontdekte zij dat dit engagement veel meer omhelsde dan enkel het verkopen van kaarsen. Zr.Magdalena werd de toeverlaat van mensen in 'miserie'. Die miserie nam ze 's avonds vaak mee naar huis en bad er in haar kloostergemeenschap ter intentie van die mensen die ze tijdens de voorbije dag ontmoet had. Zr.Magdalena nam haar opdracht ter harte en de St.-Maartenskerk werd een beetje 'haar' kerk. Zoals men haar vroeger in de school van Bijstand 'la maîtresse d'ordre' noemde, zo zorgde ze ook voor de netheid in de kerk: koper en zilver poetsen, bloemen verzorgen, stoelen recht zetten,dweilen,...Zr.Magdalena kan enthousiast over haar engagement vertellen, maar durft ook te zeggen dat het niet altijd even gemakkelijk was. De wintermaanden waren koud, kil en donker in de grote kerk, maar de warmte vond ze in de ontmoetingen met mensen, vaak wanhopige mensen voor wie Zr.Magdalena soms een laatste lichtje betekende. Op de vraag of ze het zou herdoen, antwoordde Zr.Magdalena: "Het is nooit een 'corvee' geweest. Ik heb het altijd met hart en ziel gedaan. En vooral, het vertrouwen in God van zovele mensen gedurende zovele jaren heeft mijn eigen geloof alleen maar sterker gemaakt.". Zr.Magdalena kan honderden verhalen vertellen over het lief en leed van mensen die het Kelderke Gods éénmalig of herhaaldelijk kwamen opzoeken, maar de meeste houdt zij liever besloten in haar hart.

Greet Decreus in Kerk en Leven, 28 januari 2004