Maak van hem geen vrome herinnering;
Klamp je niet vast aan het beeld
dat je van hem vormde in je kindertijd.
Want hij leeft en hij gaat je vóór.
Hij zal er zijn, daar,
waar je eigen zending op je wacht.
Hij leeft niet meer zoals voorheen.
Die korte maar gevulde jaren
tussen de mensen... het is voorbij.
En voor ons gapen eeuwen geschiedenis
tussen zijn tijd en de ónze.
Toch kan zijn woord van toen mij nu raken.
Het kan branden actueel zijn.
Want zijn mens-zijn is van alle tijden.
En de Geest die hem bezielde,
kan ons alles in herinnering brengen
waar het om gaat,
wat de moeite is om voor te leven.
Hij is ook niet begraven
en vastgelegd in boeken.
Want zijn verhaal is maar écht
als het niet enkel wordt gelezen maar doorleefd,
als het een verhaal wordt van mensen
die hier en nu opstaan, en zijn wegen gaan.
Hij trekt mijn kleine wereldje open.
Hij schudt zijn eigen kerk door elkaar
opdat ze weer 'zijn' kerk zou worden.
dat is niet uit te leggen,
dàt moet je ervaren doordat zijn leven
in jouvaste grond heeft gevonden.
Of je nu onbekommerd hebt genoten
van de eerste lentezon,
of je loopt er een beetje weemoedig bij
omdat je zo weinig perspectief ziet
in de dagelijkse feiten...
Pasen nodigt je uit
om verder te zien,
om dieper te ademen,
om meer te beminnen,
om sterker te hopen.
Met Pasen willen christenen
de ogen niet sluiten voor het negatieve,
maar wel elkaar bevestigen in het vertrouwen:
er is leven over elk dood punt heen.
Angst, cynisme,ontmoediging,dood,wanhoop...
Ze hebben niet het laatste woord.
We mogen worden:
kinderen van het licht,
mensen die weten van 'opstanding'
hièr en nù...,mensen van Pasen
terug naar Sint-Maartensparochie
naar Sint-Maartenskerk