reserve teksten
Laat ons geen vooruitgang noemen,
waar een ander aan ten onder gaat.
Laat ons geen groei noemen,
waar een ander minder van wordt.
Laat ons geen vrijheid noemen,
wat een ander het recht ontneemt om zichzelf te zijn.
Laat ons geen gemeenschap noemen,
waar de minste niet de meeste aandacht krijgt.
Laat ons zelf de verandering zijn,
die we in de wereld willen zien.
Mahatma Ghandi
Alice Nahon Avondliedeke 't Is goed in 't eigen hert te kijken Nog even voor het slapen gaan Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hert heb zeer gedaan; Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei; Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei. En vind ik in het huis mijns herten, Dat ik één droefenis genas, Dat ik mijn armen heb gewonden Rondom één hoofd, dat eenzaam was. Dan voel ik, op mijn jonge lippen, Die goedheid lijk een avond-zoen. 't Is goed in 't eigen hert te kijken En zo z'n ogen toe te doen. Zonder de heilige Geest is God ver,
blijft Christus in het verleden,
is het Evangelie dode letter
de Kerk louter organisatie
het gezag overheersing
missionering propaganda
cultus een evocatie
en het christelijk handelen een slavenmoraal
(Assemblée van de Wereldraad van Kerken, Upsala 1968)

Ook als de massa afgestompt lijkt en
zinloos geweld zich uitbreidt, is er een stille kracht in jou
die weet dat niet de dood, maar het leven het laatste woord heeft.
Koester die Geest, die stille kracht.

Ik leef terwijl een eeuw ten einde gaat.
Je voelt die wind van een reusachig blad,
door God en jou en mij beschreven, dat
in vreemde hogerhand wordt ogedraaid.

Een nieuwe bladzij ligt naar ons te glanzen
waarop nog alles kan ontstaan.

De stille krachten zinnen op hun kansen
en zien elkaar donker aan.
(R.M.Rilke)

Op deze gegeven aarde Op hoop van zegen van liefde Twee mensen twee van velen Geboren om liefde gezegend Getogen naar mensen toe Om liefde ga je een leven Om vrijheid ben je gegaan Je vond en je raakte kwijt Je zocht en het werd gevonden Gezegend de dag van vandaag De nachten die komen, getijden Des levens; oogwenken liefde Op deze geschonden aarde Op hoop van zegen van liefde ontelbaren, meer dan de sterren Gezegend de een voor de ander Gezegend je hart en verstand Voor een wereld in vrede In de naam van de God Die jou smeekt om ontferming Voor je vreemdeling-naaste Vor de armste der armen Om genade en recht Die zijn woord heeft gelegd In mensenhanden - gezegend Wie het tracht te volbrengen Gezegend twee van de velen Met allen hier nu tezamen Dat wij nieuw leven zien dagen Op deze onschatbare aarde Op hoop van regen van liefde Wij mensen kome wat komt
Moeders zijn mooi en afgerond breed als de hemel, zo zonder verschil en blauw blauw als de diepzee ze lachen in hun lippen kussen het verdriet monddood en bedaren de koorts met een teken van hun hand vloeibaar zijn ze in hun golven van zacht, diepzinnig water en uit hun diepste gronden lichten zij het leven zelfs als ze slapen onder de baldakijnen van de nacht zijn ze nog van licht: nooit droomt een kind zich verloren moeders zijn mooi en afgerond en van licht en van nature en vanzelfsprekend en van altijd en nooit, nooit het moederen moe Tien geboden voor toeristen 1. Eerbiedig andere manieren van leven, den ken en geloven. 2. Verdiep uzelf eens in die andere manier van leven in je gastland. 3. Wees steeds tactvol, ook met je filmcamera en fototoestel. 4. Her anders zijn van 'vreemde' mensen is nooit synoniem met minder zijn. 5. Zie meer dan zon, zee en strand; verken de leefstijl van je vakantieland. 6. Leer meer vragen stellen; geef minder voorgekauwde opvattingen en clichés ten beste. 7. De toerist is niet het centrum van de wereld; realiseer je dat in alle si­tuaties. 8. Besef dat de voordelige koopjes die je in het gastland kunt doen, ge­maakt zijn door mensen die onderbetaald worden. 9. Denk af en toe eens een paar minuten na over de verschillen tussen je eigen land en het gastland. Daarmee leer je de ander beter kennen en begrijpen. 10. Doe geen beloftes aan de mensen in het andere land als je die beloftes niet kunt nakomen. Unicef nieuws, juni 1983. Voor de stad waar wij wonen Laten wij bidden­ voor deze stad die wij bewonen en voor al onze medeburgers, dat het hier voor ieder van ons een menselijke samenleving mag worden, een stad van vrede. Laten wij bidden­ voor allen die dicht bij ons wonen voor onze buren en kennissen voor onze vrienden, en ook voor hen die ons niet goed gezind zijn; voor allen die ons met hun genegenheid omringen maar ook voor hen die ons overlast aandoen. Laten wij bidden­ om veilig verkeer in onze stad dat niemand roekeloos het leven van een ander in gevaar brengt, en dat er geen ongelukken gebeuren met onze kinderen Bidden wij om stilte en rust voor allen die worden opgejaagd, om een gezonde onbedorven lucht, om een open en menselijk klimaat. Laten wij bidden­ voor allen, die hier werken; . voor de arbeiders in de fabrieken, voor kunstenaars en geleerden, voor hen die onderwijs geven, . voor wie maatschappelijk werk verrichten, voor allen die in onze ziekenhuizen werkzaam zijn En bidden wij ook: . . ­ voor priesters en pastorale werkers, en voor allen die de kerk vertegenwoordigen dat zij zich allen tezamen mogen inzetten voor het geluk van deze stad Laten wij bidden voor onszelf­ dat wij in deze stad ons ,geluk mogen vinden; dat wij elkaar niet afbreken door haat en verdeeldheid te zaaien , maar dat wij met elkaar, en als een lichaam, de stad van God op deze aarde mogen zijn.