De woestijn intrekken was in die tijd de enige maner om zicht te kunnen terugtrekken uit de familie en uit de dorpsgemeenschap De ruwe rotsmassieven opzoeken waar geen mens je achterna komt, en onderduiken in een overlevingsavontuur, tot het einde van je krachten gaan, je meten met de ijskoude nachten en de verzengende hitte van de dag, slapen op de grond en insecten eten als een dier, maar overweldigd worden door de stilte en de betovering proeven van de oneindigheid De woestijn intrekken is jezelf ontdekken in de adem, op en neer, in ruisende gedachten van nergens en overal, in het intens luisteren nar Gods woorden die voedzamer zijn dan brood. En zo te weten komen: ik ben zijn evenbeeld, zijn zoon, zijn teergeliefde. 'Ja' zeggen tegen God met een 'ja' dat als ee donderslag de hele woestijn vervult en uitdeint naar alle steden en dorpen van zijn land. 'bekeer u, want de tijd is rijp. God is nabij.' Manu Verhulst