|
Zalig wie zich omkeert van meer naar genoeg En durft mens te zijn met lege handen. En steeds opnieuw groeien wij vast aan welvaart, voorrecht of gelijk. Wij bouwen ons een burcht van zekerheden waarin de ziel geen adem krijgt. Zalig wie zulke muren sloopt en tegen beter weten in een weg aanlegt door chaos en woestijn. Zalig wie onrecht recht trekt. Klein wordt. Groot maakt. Hoop geeft. Brood deelt. Omziet nar verschopten. Zaig wie zich omkeert van meer naar genoeg En durft mens te zijn met lege handen. Kris Gelaude |