28 november 2004:inwijding nieuw podium en altaar


inwijding
Het koor, de acolieten: allen zijn present
Hoe brengt Gij mij in verrukking
Mijn zon, mijn hemel zijt Gij
Eén en al lied ben ik

Niets is mij liever
dan de zaligheid van uw huis
O telkens weer thuiskomen bij U!

God die mij verwacht
zo welgezind als Gij de mus,
als Gij de zwaluw verwacht.

God die mij minzaam onthaalt
Gelukkig de mens
die zijn hart op U richt

Gezegend de mens
die aan U zijn bezieling ontleent

Fonteinen in de droogste dalen
Woestijnen worden oases

God, Gij zijt alles voor mij
Eén dag in uw huis
en jubelend ga ik mijn weg

Tekst: Hans Bouma
Melodie: Dirk Blockeel

Begroeting: een fiere priester Johan, en bomvolle kerk
De sacristie barstte uit zijn voegen met de grote opkomst voor de kinderwoorddienst, waar ook een altaar gemaakt werd
Laat het de plaats zijn
waarop wij het offer van Christus aan U opdragen
onder de tekenen van brood en wijn;
de tafel waaraan wij het brood breken dat leven geeft
en de beker drinken die eenheid schept.

Laat dit altaar de plaats zijn
waar wij met U verenigd worden en vrede vinden;
waar wij, gesterkt door het lichaam en bloed van
uw Zoon en door zijn Geest gedrenkt,
groeien in uw liefde.

Laat dit altaar voor uw volk
de brond worden
van verbondenheid en broederlijkheid,
waar uw gelovigen rond samenkomen
en waaruit zij de gaven mogen putten
van liefde en dienstbetoon.

Laat het de bron zijn
waaraan voor ons de stroom ontspringt van eeuwig heil.
Na de zegening brandde op het nieuwe altaar de wierook als een stille en tegelijk uitbundige hulde aan de Schepper, de Eeuwige.
Laat ons toetreden tot Christus,
de levende steen,
om in Hem te groeien
tot een heilige tempel
en op het altaar van ons hart
het offer opdragen
van een heilig leven dat U
aangenaam en welgevallig is,
tot lof van uw heerlijkheid.
Amen.


Melodie: Dirk Blockeel
Wie durven de doortocht te wagen, het
woeden van water en wind dan mensen die anderen
dragen en kerk zijn in weer en wind?

Wie durven de dood te verduren, die
dief in de nacht onbekend dan mensen die steunen als
muren op Christus, ons fundament?

Wie zullen het onrecht bestrijden dat
kil is en koud en gevreesd dan mensen die samen ver-
spreiden het vurige van de Geest?



Na de warme eucharistieviering met inwijding volgde een receptie in de zijbeuken van de kerk.
De brochures gingen bij Marieke en Emma vlot van de hand, er was rustig de tijd voor een gezellige babbel:
terug naar Sint-Maartensparochie naar Sint-Maartenskerk