AFSCHEID NEMEN
“… Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke tijd…” (A. Einstein)
Het parochiale team Sint-Maarten nodigt u graag uit tot de eucharistieviering op zondag 27 juni 2010 om 11.15 uur in de Sint-Maartenskerk te Kortrijk bij gelegenheid van het afscheid van mevrouw Anne Osteux-Bohé als secretaresse van de parochie na 33 jaar dienstbare inzet. In aansluiting bij de viering wordt er in de onthaalruimte door de parochie een receptie aangeboden. U bent daarbij van harte welkom.
KERKCAFE
Op de laatste zondag van de maand juni - 27 juni - is het passend dat we na de mis van 11.15 uur en net voor de vakantieperiode een kerkcafé houden. Het wordt verzorgd door het feestcomité en dan weet je dat alles prima in orde zal zijn en dat je erbij hoort! Van harte welkom voor een glaasje of een gezellige babbel

"Als je iets doet, doe het dan goed" Bij gelegenheid van haar afscheid na ruim 30 jaar als secretaresse van de parochie Sint-Maarten vonden we het tijd worden voor een gesprek met Anne Osteux.
Eerst vroegen we enkele mensen die vaak met haar te maken kregen, naar wat het eerste was dat bij hen opkwam bij het horen van de naam van Anne.
Een greep uit de spontane antwoorden: "Niet uitstellen tot morgen wat vandaag kan gedaan worden", orde en stiptheid, rots in de branding, dienstbaarheid,
luisterend oor en goede raad, discreet, enorme werkkracht enz.
Anne vroeg uitdrukkelijk om een bescheiden portret te schetsen, dus ronden we de lange lijst hier maar af. Wat quasi elke keer klonk was dat ze al die tijd
op de grote steun en hulp van echtgenoot Fernand kon rekenen. "Fernand en Anne" zijn dan ook een begrip in de gemeenschap van Sint-Maarten.
Het echtpaar had mekaar leren kennen toen ze allebei in de bank werkten en een paar jaar na hun huwelijk bleef Anne thuis om voor het gezin met drie kinderen te zorgen.

Hoe het begon…
Anne moet toegeven dat sommige concrete gegevens al wat vervagen: meer dan dertig jaar engagement op het parochiesecretariaat is dan ook een lange tijd
om bij te houden. De band met de parochie gaat trouwens nog verder terug en begon voor haar met het geven van twee jaar vormselcatechese.
Het was de tijd, medio jaren 1970, dat de vormelingen van St.-Maarten jaarlijks op weekend gingen en begeleid werden door de pluswerking van de parochie.
Anne is tien jaar meegegaan als kookmoeder en houdt daar de beste herinneringen aan over.
Het was pastoor Calmeyn die haar dan vroeg om een parochiesecretariaat op te starten.

Van vele markten thuis
Aanvankelijk werd een ouderwets bureau in het gebouw dat nu bekend is als Parochiaal Centrum aan de toenmalige Grijze Zusterstraat (nu Nedervijver)
gedeeld met Blindenzorg Licht en Liefde. Anne weet nog dat ze toen sterk in beslag werd genomen door het bijhouden van de fichebak met de gezinsadministratie,
tegenwoordig gedigitaliseerd. Haar opdracht bestond lange tijd uit nogal wat tikwerk: er was het uittikken van de teksten voor het parochieblad dat door
de pastoor en de priesters werd volgeschreven en ook de liturgische folders en het contactblad van de pluswerking werden op stencils gemaakt;
van een kopiemachine was pas later sprake.
Anne stond in voor de organisatie van de jaarlijkse abonnementenwerving van KERK&leven en ook voor Broederlijk Delen werd aanvankelijk huis aan huis
gecollecteerd en maakte ze alles klaar. Anders dan nu het geval is en mensen vlot de weg vinden naar het secretariaat, was het in die wonderjaren
de gewoonte dat liturgische vieringen en andere aangelegenheden met de pastoor werden afgesproken.
Collectegelden tellen en inschrijven was dan weer Annes verantwoordelijkheid en die van manlief Fernand.
Ook officiële vergaderverslagen, de notulen, moesten soms in plechtige registers worden ingeschreven; nog een taak voor Anne.
Het Parochiaal Centrum vroeg ook de nodige zorg: het bijhouden van de agenda en het vastleggen en opvolgen van de afspraken met gebruikers en huurders.
Ze sleet soms lange dagen in het parochiesecretariaat: niet zelden zag Fernand haar pas om 19 uur terug thuis.
Zelf was hij trouwens vaak ook druk doende met parochiale aangelegenheden: hij maakte lange tijd deel uit van de kerkfabriek en bekommerde zich om de financies van de parochie.

Toen en nu
Anne vond het een ontzettend fijne tijd: ze deed haar vrijwilligerswerk bijzonder graag en zal het dan ook missen.
De 'goesting' is er zeker nog, maar ze wil nu ook luisteren naar de signalen van haar lichaam dat zegt dat het genoeg geweest is.
Enkele jaren geleden, na een gezondheidsknauw, had ze al wat afgebouwd en kwam ze enkel nog op maandagnamiddag of volgens afspraak met Jo Vanneste-Maes,
haar opvolgster. Het feit dat ze er nu helemaal mee ophoudt bekijkt Anne filosofisch en bijna Bijbels: er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan…
Het is trouwens geen afscheid van de parochie, wat zou het ook? Anne blijft verder deel uitmaken van de voorzangers op zondag en is blij dat kinderen en
kleinkinderen - Fernand en Anne hebben er zeven! - zich ook engageren. Dochter Greet, bijvoorbeeld, als teamlid van Sint-Maarten en kleinzoon Simon als
acoliet en lid van de jonge Band die soms vieringen opluistert.
Terugblikken op ruim dertig jaar inzet kan niet zonder de grote veranderingen onder ogen te zien: het secretariaat dat achtereenvolgens onderdak vond in de
Grijze Zusterstraat, het Begijnhof, de Grote Kring én finaal in het PC aan de Nedervijver. De laatste residerend pastoor, Johan De Keyser, zorgde voor
een fris kleedje. Anne zag de computer komen en is blij dat decanaal secretaris Martine haar de kneepjes leerde om ermee te werken.
De parochie beschikt nu over een wel zeer professionele kopiemachine en ondermeer daardoor is er nu meer tijd voor de vele contacten met parochianen en
andere mensen die een beroep doen op de parochie. Anne blikt terug met voldoening en onderstreept dat de contacten met àlle pastoors en medewerkers
zeer goed waren. Bovendien laat ze haar levenswerk achter in veilige handen. Al die tijd is ze het adagio van haar moeder wel trouw gebleven:
"Als je iets doet, doe het dan goed.". Dat kunnen velen getuigen. Anne werd dan ook zondag 27 juni bedankt tijdens de gemeenschapsviering.

An-Katrien gaf de laatste kinderwoorddienst