Advent

MIST (Jaak Stervelynck) De mist waarin wij dwalen, die contouren verdoezelt en hoeken verzacht, geluiden dempt; tenzij het kralen van lekende bomen en de klacht van fabriekssirenen die onverhoeds dringen uit verre gebieden van mechanisch geweld... In ons hart staat het verlangen dat het licht doorbreekt, en scheurt de waden die alles omhangen, dat de taal der dingen duidelijk spreekt, over wat wij weten en te weten verlangen. Maar mededogen schiep de mist, waarin wij dwalen, die contouren verdoezelt en hoeken verzacht, en langzaam leren wij, als schrijdend van mist in mist, dat ons geen ander heil beschoren is, dan dit dwalen, eindeloos, aan de grenzen van het licht.