GAREMIJN Jan-Antoon (Brugge 1712-1799) Jan-Antoon Garemijn stamde niet uit een schildersfamilie en kon door een ongelukkige samenloop van omstandigheden slechts een gebrekkig vorming genieten. Door zijn vriendschap met Matthias De Visch werd hij benoemd tot directeur van de Academie (1765-1775), waar hij een stipt leraar en pedagoog was, evenwel zonder veel persoonlijke inbreng. In de Rococo periode was hij met zijn levende techniek toch een uitschieter: hij werd, ietwat flatterend, de Vlaamse Boucher genoemd. Hij was gefascineerd door het grovere, soms groteske detail, in navolging van de 17e eeuwse Teniers. Hij decoreerde veer eetplaatsen en salons, die nu nog in hun oorspronkelijk kaders in huizen en kastelen bestaan.

	Het graven van het kanaal Gent-Brugge, 1753 © Groeninge Museum, Brugge Dit is zijn meesterwerk. Naast zijn sociologisch en historisch belang moeten we 2 eeuwen teruggaan naar Albrecht Altdorfer's 'Gevecht van Issus' (1529, Ate Pinakothek, München) om zo'n omvangrijk panorama te vinden. We zien de werken ter hoogte van Sint-Joris-ten-Distel. Garemijn maakte dit niet ter plaatse, maar voegde verschillende schetsen samen tot één overweldigende compositie.
	Het Pandreitje in Brugge, 1778, 79,5 x 108,5 cm © Groeninge Museum, Brugge Het Pandreitje was een groentenmarkt, met de ingang van de gevangenis op de achtergrond.
	Tuin van de familie Willaeys-Vleys Family , 1759, 178,5 x 92,5 cm We zien de achterkant van Gruuthuuse en de abdij van Eeckhout, waarop het Groeningemuseum later gebouwd werd.
	Herdersjongen met hond in de heuvels en onder een boom
	Studies van een jongen met een muts
	Theetijd: een intiem tafereeltje...

naar Sint-Maartensparochie terug naar Sint-Maartenskerk