april 2018

K+L 19 : Jan Vanden Hoven

IS ER NIEUWS VAN ONZE PRIESTER-IN-ZENDING, JAN?

 

Jan Van Den Hoven, de missionaris van Sint-Maarten, verblijft al heel wat jaren in Brazilië.

In februari van dit jaar ging hij op pelgrimstocht, in diezelfde staat Bahia waar hij woont. Het werd een tocht in de Chapada Diamantina. Vergezeld van drie andere tochtgenoten. Een busreis van ongeveer acht uur, vijf- à zeshonderd kilometer ver. Pelgrimeren is achterlaten en loslaten. Is leren vooruit te kijken en erop te vertouwen dat Hij voor jou de tafel bereidt. In Gods handen. Dat beleefde hij letterlijk. Hij vertelt het jou met

 

De Jezus die onze tafel bereidt

We hebben dorst. Al enkele uren stappen we zonder water. We komen aan een bar. Een cementen vloer. Een afdak van golfplaten. Er zit een groepje van vier te drinken. Er zijn net klanten aangekomen. Een drietal. De bareigenaar is bezig om hen een plaats te geven.

Dan stopt hij en kijkt ons aan.

Wij: ‘Heb je water voor ons?’

Hij: ‘Ik heb geen koud water, maar willen jullie frisdrank?’

Wij: ‘Wij hebben geen geld bij ons.’

Hij laat zijn nieuwe klanten staan, neemt een tafel en stoelen,

zet die bij mekaar en nodigt ons uit te zitten.

Vier dorstige pelgrims.

Hij haalt een tweeliterfles frisdrank uit.

Verontschuldigt zich dat hij geen eten heeft.

Hij haalt wel twee zakken chips en komt bij ons zitten.

Opnieuw staat hij op en haalt vier gekookte eieren voor ons.

Hij blijft bij ons om te vertellen en te luisteren.

Daarna bedient hij zijn klanten.

Zijn naam? Jair. Het had Jezus kunnen zijn.

 

 

 

 

K+L 18 : Ziekenzalving

MISVATTINGEN EN ONDUIDELIJKHEDEN OVER DE ZIEKENZALVING  

De oorsprong van de ziekenzalving

Volgens het geloof en de leer van de katholieke Kerk is de ziekenzalving een van de zeven sacramenten van het Nieuwe Verbond die door Jezus Christus onze Heer zijn ingesteld. Zo lezen we in het evangelie volgens Marcus: “Ze dreven veel demonen uit, zalfden veel zieken met olie en genazen hen.” (6,13) en werd ook aanbevolen en uitdrukkelijk verkondigd in de brief van de apostel Jakobus: ‘Is iemand onder u ziek? Laat hij de oudsten van de gemeente roepen; zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem met olie zalven in de naam van de Heer. En het gelovig gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten. En als hij zonden heeft begaan, zal het hem vergeven worden.’ (Jak 5, 14-15).

 

Betekent ziekenzalving het naderende einde?

Voor het ontvangen van het sacrament van de ziekenzalving moet je niet terminaal ziek zijn. Tijdens het Tweede Vaticaans Concilie hebben de bisschoppen uitdrukkelijk besloten om niet meer te spreken over het ‘Laatste Oliesel’ (de zalving vlak voor de dood), maar over de zalving van de zieken: ‘Het sacrament is niet uitsluitend het sacrament van diegenen die in het uiterste levensgevaar verkeren.’

Ziekenzalving enkel als je ziek bent?

Aan ouder wordende mensen kan de ziekenzalving gegeven worden, ook als zij niet aan een gevaarlijke ziekte lijden, maar door de ouderdom sterk verzwakt zijn.

Door gewijde handen

De eigenlijke bedienaar van de ziekenzalving is – zoals bij alle sacramenten – Jezus Christus zelf. Door de zegening van de olie door de bisschop (tijdens de chrismamis in de Goede Week) en door de zalving van de priester met deze gezegende olie, wordt het sacrament aan de zieke toegediend. Alleen een priester kan deze ziekenzalving verrichten.

De zalving bij het levenseinde: het viaticum

Het viaticum of de teerspijze is de laatste heilige communie die aan een stervende bij de overgang van dit leven naar het andere leven wordt gegeven als voedsel op de weg naar God. Dit is het eigenlijke stervenssacrament. Het Lichaam en het Bloed van Christus zijn onderpand van de verrijzenis: ‘Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.’ (Joh. 6, 54) Alle gelovigen die in stervensgevaar verkeren en te communie kunnen gaan, worden geacht het viaticum te ontvangen.

 

 

K+L 17 : Vormelingen – biddende dieren?

DE LAATSTE VORMELINGEN VAN SINT-MAARTEN VOORSTELLEN

 
Charles                                                             Lucas                                             Hannelore

Op zondag 29 april om 10.30 uur is er een bijzondere eucharistieviering in de Sint-Maartenskerk: de voorterm ‘kandidaat’ valt na hun vorming in die viering weg. Het zijn dan volwaardige vormelingen. Het zal er feestelijk en vreugdevol aan toegaan met een volle kerk: naast de meer dan twintig kandidaten zullen natuurlijk ook de ouders, peters, meters, grootouders en andere familielieden en sympathisanten aanwezig zijn. Zij krijgen de muzikale steun van Dirk en de vocale steun van de voorzangers. Iedereen is welkom.

DIEREN DIE BIDDEN?

 bidsprinkhaan

Sommige dieren nemen op een bepaald ogenblik en in bepaalde omstandigheden een bijzondere houding aan of voeren zekere bewegingen uit. We zeggen dan dat ze bidden:

* als een hond mooi opzit

* zekere insecten zoals de meikever als hij zich gereedmaakt om op te vliegen

* het bekendst is ons het bidden van de valk, de leeuwerik, de havik: ze blijven op één punt zweven en fladderen in de lucht.

Dit ‘bidden’ van deze roofdieren is echter een misverstand: het is een verkeerde vertaling van het Engelse ‘prey’ dat prooi betekent en als werkwoord: azen op (of: de prooi voorbereiden). Het heeft dezelfde uitspraak als het Engelse ‘pray’, bidden. Zo ontstond de misvatting.

K+L 16 Vormelingen – beloken Pasen

NOG TWEE KANDIDAAT-VORMELINGEN VAN SINT-MAARTEN
 
Floor en Michiel

 

WE SLOTEN PASEN AF MET EEN LUIK

 

Blaffeturen: het woord wordt in de volksmond veel gebruikt voor het algemenere ‘rolluiken’ of ‘vensterluiken’. Om maar te zeggen dat we daarmee vooral vroeger onze vensters konden afsluiten. Met een luik sluiten we dus iets af. Dan gaan we beluiken en hebben we beloken, afgesloten. Vandaar de naam: beloken Pasen. Pasen zelf is nu afgesloten met de zondag erna. In Kortrijk bestaan er ook afgesloten ruimtes waarin beluik in de eigennaam voorkomt.

We kijken met belangstelling uit naar de bloemknoppen die hun luikje wegnemen of openen. Ze ontluiken! De lente is daar.

 

LAAT HET GOEDE ZEGEVIEREN

 

De zon merkte eens op dat zij geen vijanden meer had. Iemand zei haar dat er wel nog één te bespeuren was: namelijk de duisternis! Toen besloot zij hieraan iets te doen en stuurde haar afgezanten, de stralen, erop uit om de vijand op te sporen.

Maar waar ze ook kwamen, op pleinen en parken, in gebouwen en ja, zelfs in de harten van mensen, nergens was er duisternis te bespeuren. Ze zagen immers alleen maar licht Na nog een poosje zorgvuldig verder gezocht te hebben, keerden ze dan maar naar huis terug en meldden aan de zon dat er op aarde niet zoiets als duisternis voorkwam.

De zon had dit altijd al geweten en glimlachte onaangeroerd, vrolijk verder haar taak vervullend waartoe zij geschapen was. (Indische Geschriften)

 

K+L 15 : Paasvieringen

INTENSE, VERRIJKENDE EN BEKLIJVENDE VIERINGEN

 

Schorselwoensdag?

Ook wel Schortelwoensdag genoemd: in de middeleeuwen was dat de woensdag vóór Pasen waarop alle orgelmuziek en klokgeluiden e.d. geschorst werden tot paaszaterdag. Thans luiden de klokken vóór Pasen het laatst tijdens het gloria op Witte Donderdag.

Vermeldenswaard voor die woensdag waarop veel vroeger alle muziek werd geschorst, is – om praktische redenen – in de namiddag al een wittedonderdagviering voor de bewoners van de Achtkanter. Die vond plaats met talrijke aanwezigen inde kapel van Sint-Teresia met als voorganger E.H. Donaat Dumon en met als vocale steun Pro Ecclesia. Ook dat was een aangrijpende viering.

 

Triduüm (tri = drie en duüm komt van dies= dag(en)

De nog steeds verder groeiende pastorale eenheid (P.E.) Onze-Lieve-Vrouw van Groeninge liet zich tijdens de Goede Week van haar beste kant zien. De eerste gezamenljjke viering van de drie dagen, op Witte Donderdag, vond plaats in de kerk van Onze-Lieve-Vrouw met de voetwassing. Voor Goede Vrijdag werd er traditioneel in alle kerken om 15 uur een Kruisweg en Kruishulde gebracht. In Sint-Maarten stonden er vijftien vrijwillige lectoren klaar om een passende tekst te brengen, elk aan één statie met tussendoor nederige muzikale klanken. ’s Avonds was er de viering van de pastorale eenheid om 19 uur in de kerk van Sint-Elooi, vocaal gesteund door het plaatselijke koor en met lectoren uit alle deelparochies.

Ook op paaszaterdag zijn de klokken nog altijd onderweg om de paaseieren vanuit Rome op te halen om ze dan op Pasen zelf in de vroege morgen in elke tuin te droppen. Om 20 uur had de gezamenlijke paaswake plaats in de Sint-Maartenskerk, vocaal gesterkt door heel wat vrijwillige zangers van verschillende koren, onder de leiding van Carlos Vandorpe. Dirk begeleidde aan het kistorgel en Paul Klinck beroerde de gevoelige snaren op viool.

Stil maar, wacht maar … ze zijn onderweg, de paaseieren. Het is nog wachten tot …

 

Pasen

In Sint-Maarten was er een paasviering gepland om 18 uur maar dan wel in de grote ruimte van de kerk. Onze organist begeleidde het koor ‘Gaudeamus’ o.l.v. Joost Vanbrussel. Deken Geert ging voor. Ook acoliet Jean-Pierre kwam ons bijstaan tijdens de eucharistie: voor het aanbrengen van het lectionarium en later om met de schaal rond te gaan voor de paasgave.

Kan het duidelijker met:

U zij de glorie, opgestane Heer,

U zij de victorie, U zij alle eer!

Bijzonder tijdens de paasviering is de hernieuwing van de doopbeloften. Tijdens de communie bracht het gastkoor twee prachtige liederen:

Erstanden ist der heilig Christ en Christ lag in Todesbanden. Dit laatste lied is naar tekst en muziek van de hand van Martin. Luther en is gebaseerd op het wondermooie Victimae paschali laudes.

 

Begijnendag

Het is de viering op paasmaandag in de Mattheuskapel van het begijnhof ter herdenking van alle begijntjes met als laatste Marcella Pattyn. De eucharistie werd voorgegaan door de ons bekende, vroegere pastoor van Sint-Maarten en expert in de religieuze kunst, priester Mark Delrue, die daar al enkele interessante en unieke boeken heeft aan gewijd. Dankzij De Vrienden en Bewoners van het Begijnhof wordt Pro Ecclesia telkens ertoe uitgenodigd om de goed bijgewoonde viering vocaal luister bij te zetten. Die luister werd gemaximaliseerd door organist Dirk Blockeel.

De liederen werden uiteraard voor Pasen uitgekozen, waaronder het al eerder genoemde Victimae paschali laudes. Het openingslied wou de mooie kapel direct in de beste paasstemming brengen:
Zingen zal dit huis en juichen!

De inkeerzang is kort en alleszeggend:

Neem mij aan zoals ik ben,
Wek in mij wie ik zal zijn,
Druk uw zegel op mijn hart en leef in mij.

Net vóór het evangelie werd het Paasalleluia gezongen en bij de vredeswens Schalom chaverim, lehitraoth, d.w.z. vrede, vrienden, tot weerziens. En dat is ook de algemene wens voor iedere lezer.