K+L 09 : vormelingen in WZC – mmm

DE VORMELINGEN VAN SINT-MAARTEN BEZOCHTEN HET WZC H.HART

Een van de catecheselessen leert de kandidaat-vormelingen de praktijk van dienen. En dus: zoals ieder jaar gingen de begeleiders, ditmaal met 8 vormelingen, op dinsdag 13 februari op bezoek naar de derde verdieping van het woon-zorgcentrum H. Hart. Jana was al vroeg aanwezig en hielp mee om de tafels te dekken. Ook dat behoort bij dienen. Ze was een uitstekende hulp! De vormelingen begeleidden de senioren naar de living. Koffie werd geschonken en de catechisten en vormelingen trakteerden met zelfgebakken pannenkoeken. Dat past prima in de eerste helft van februari in de periode van Lichtmis en kort erna. Die lekkere pannenkoeken smaakten naar nog meer. De overige tijd vloog voorbij met een gezelschapsspel.

Floor, Baptiste, Tine, Leon, Jana, Margaux, Anouk en Hannelore vonden het een leuke ervaring.

De senioren verwachten een duidelijke taal van de vormelingen: enkele van die hoogbejaarden zijn hardhorig. De meesten tellen meer dan 90 jaar maar allemaal zijn ze aardig (in de echte betekenis van het woord: lief, vriendelijk, aangenaam).
En ze zijn ook blij met wat dierengezelschap: hun konijn en hun parkiet (Georges) zijn de lievelingen van velen.
De bewoners kunnen rekenen op welgezinde verzorgsters.
Voor allen was het een toffe, megagezellige herinnering en we blijven zeker welkom om samen een namiddag door te brengen met pannenkoeken, koffie en spelletjes. Wat een ‘dienende’ ervaring!

PASSIO – DIRK BLOCKEEL – BACH – KRUISWEG

  

Het decor, het tafereel, de vertolkers van het meditatief muzikaal moment

Helemaal vooraan in de kerk de vier kunstige, telkens opnieuw in beweging zijnde beelden van Martyrs (aarde, wind, vuur en water) van de videokunstenaar Bill Viola , het Paul Klinck-kwartet (vier verschillende violen), de altus Pieter De Praetere, Dirk Blockeel, enerzijds aan het kistorgel en anderzijds samen met Hilde Velghe als de brengers van de tweevoudige kruisweg. Kortom: een vervolg op Passio 2018.

Het programma

Dat Bach hier deel van uitmaakt, kan je enkel verblijden en in de beste stemming brengen, zeker als de ouverture van dit hoogstaande muzikale moment start met een fuga en een aria. Het hoofddeel, zo mogen we zeggen, maakt de ‘Aan snaren opgehangen kruisweg’ uit van Dirk Blockeel. De veertien staties worden op een unieke wijze gebracht: de inspirerende teksten van wijlen priester-dichter Roger Verkarre worden respectievelijk afgewisseld met die van Dirk. En tussen twee staties klinkt er mooie vioolmuziek van het kwartet. Beide verwoordingen van de kruisweg, aan de ene kant (Roger Verkarre) een oudere tekst en aan de andere kant de recentere (Dirk Blockeel) dragen duidelijk de stempel van poëzie. Het verbaast de talrijke toehoorders dat het muzikale, gevarieerde, poëtische en zangrijke uur snel voorbij is: het is geconcentreerd genieten, beluisteren, beleven.

Aan snaren opgehangen kruisweg

Wat een alleszeggende, unieke betiteling van Dirk. Die kruisweg ontstond in de tijd dat onze huisorganist compositie aan het Gentse conservatorium studeerde. De vorm is bewust beperkt gehouden: er wordt op slechts zeven noten een beroep gedaan. Pijn, verdriet en lijden worden door de violen vertolkt in merkbare deels verstilde én deels heftige passages. Er komt nog meer: Dirk vergast ons allen nog op een lied voor altus en strijkkwartet met: Lead, Kindly Light, (ook in vertaling gebracht) gebaseerd op de vrij bekende hymne van John Henry Newman. Ten slotte: Bach als eerste, Bach nu ook als laatste met een fuga in Es (BWV 878). Wondermooi. Fel gesmaakt. Hemels.

Klik hier voor mziek en video