februari 2018

K+L 09 : vormelingen in WZC – mmm

DE VORMELINGEN VAN SINT-MAARTEN BEZOCHTEN HET WZC H.HART

Een van de catecheselessen leert de kandidaat-vormelingen de praktijk van dienen. En dus: zoals ieder jaar gingen de begeleiders, ditmaal met 8 vormelingen, op dinsdag 13 februari op bezoek naar de derde verdieping van het woon-zorgcentrum H. Hart. Jana was al vroeg aanwezig en hielp mee om de tafels te dekken. Ook dat behoort bij dienen. Ze was een uitstekende hulp! De vormelingen begeleidden de senioren naar de living. Koffie werd geschonken en de catechisten en vormelingen trakteerden met zelfgebakken pannenkoeken. Dat past prima in de eerste helft van februari in de periode van Lichtmis en kort erna. Die lekkere pannenkoeken smaakten naar nog meer. De overige tijd vloog voorbij met een gezelschapsspel.

Floor, Baptiste, Tine, Leon, Jana, Margaux, Anouk en Hannelore vonden het een leuke ervaring.

De senioren verwachten een duidelijke taal van de vormelingen: enkele van die hoogbejaarden zijn hardhorig. De meesten tellen meer dan 90 jaar maar allemaal zijn ze aardig (in de echte betekenis van het woord: lief, vriendelijk, aangenaam).
En ze zijn ook blij met wat dierengezelschap: hun konijn en hun parkiet (Georges) zijn de lievelingen van velen.
De bewoners kunnen rekenen op welgezinde verzorgsters.
Voor allen was het een toffe, megagezellige herinnering en we blijven zeker welkom om samen een namiddag door te brengen met pannenkoeken, koffie en spelletjes. Wat een ‘dienende’ ervaring!

PASSIO – DIRK BLOCKEEL – BACH – KRUISWEG

  

Het decor, het tafereel, de vertolkers van het meditatief muzikaal moment

Helemaal vooraan in de kerk de vier kunstige, telkens opnieuw in beweging zijnde beelden van Martyrs (aarde, wind, vuur en water) van de videokunstenaar Bill Viola , het Paul Klinck-kwartet (vier verschillende violen), de altus Pieter De Praetere, Dirk Blockeel, enerzijds aan het kistorgel en anderzijds samen met Hilde Velghe als de brengers van de tweevoudige kruisweg. Kortom: een vervolg op Passio 2018.

Het programma

Dat Bach hier deel van uitmaakt, kan je enkel verblijden en in de beste stemming brengen, zeker als de ouverture van dit hoogstaande muzikale moment start met een fuga en een aria. Het hoofddeel, zo mogen we zeggen, maakt de ‘Aan snaren opgehangen kruisweg’ uit van Dirk Blockeel. De veertien staties worden op een unieke wijze gebracht: de inspirerende teksten van wijlen priester-dichter Roger Verkarre worden respectievelijk afgewisseld met die van Dirk. En tussen twee staties klinkt er mooie vioolmuziek van het kwartet. Beide verwoordingen van de kruisweg, aan de ene kant (Roger Verkarre) een oudere tekst en aan de andere kant de recentere (Dirk Blockeel) dragen duidelijk de stempel van poëzie. Het verbaast de talrijke toehoorders dat het muzikale, gevarieerde, poëtische en zangrijke uur snel voorbij is: het is geconcentreerd genieten, beluisteren, beleven.

Aan snaren opgehangen kruisweg

Wat een alleszeggende, unieke betiteling van Dirk. Die kruisweg ontstond in de tijd dat onze huisorganist compositie aan het Gentse conservatorium studeerde. De vorm is bewust beperkt gehouden: er wordt op slechts zeven noten een beroep gedaan. Pijn, verdriet en lijden worden door de violen vertolkt in merkbare deels verstilde én deels heftige passages. Er komt nog meer: Dirk vergast ons allen nog op een lied voor altus en strijkkwartet met: Lead, Kindly Light, (ook in vertaling gebracht) gebaseerd op de vrij bekende hymne van John Henry Newman. Ten slotte: Bach als eerste, Bach nu ook als laatste met een fuga in Es (BWV 878). Wondermooi. Fel gesmaakt. Hemels.

Klik hier voor mziek en video

K+L 08 : vasten L+even

NOG TWEE KANDIDAAT-VORMELINGEN

Matthias en Michiel 

VEERTIG DAGEN? 

Van Aswoensdag tot Pasen
Tel eens nauwgezet het aantal dagen op. Op hoeveel kom je? Juist: zesenveertig dagen. Inderdaad: de zes zondagen ertussenin zijn geen vastendagen. Op die zondagen kun je eens uitblazen, je eens laten gaan. De boog mag niet altijd gespannen staan. Veertig is in de Bijbel een heilig getal: denk aan Noach die veertig dagen na de zondvloed moest wachten. Mozes verbleef veertig dagen op de Sinaïberg voor de tien geboden. De Israëlieten trokken veertig jaar door de woestijn, enz.

Het islamitische vasten
We weten dat dit tijdens de ramadan plaatsvindt. De islamitische tijdrekening rekent in maanmaanden van 29,5 dagen zodat een jaar maar 354 dagen telt. De ramadan, die de negende maand is van het jaar, valt dus ieder jaar een elftal dagen vroeger. Het vasten en de soberheid blijven de kern ervan uitmaken. Het is ook een maand van solidariteit. Het islamitische vasten verwijst naar een grote gebeurtenis: de openbaring van de Koran aan Mohammed.

Askruisje
Er blijft niet veel over na een grote brand: een groot vuur legt alles in de as. Het is dus niet verwonderlijk dat as het teken is van sterfelijkheid en vergankelijkheid. Anderzijds heeft as ook een heilzame kracht. In primitieve culturen wasten de mensen zich zelfs met as. Ook bij ons was er een traditie om de stoppels van het koren in brand te steken voor de vruchtbaarheid van de grond. Zo heeft het askruisje ook een dubbele betekenis. 

Vergeet de L niet
Er was eens een oud vrouwtje dat zichzelf voorbijliep. Dat kan een ziekte zijn. Een monnik vertelde eens wat een bijzonder kenmerk is bij hen: ze leven volgens het ‘nu’. Het vrouwtje niet: als ze ’s morgens opstond, dacht ze aan ’s middags. Aan tafel was het weer: wat zal ik vanavond eten?. En ’s avonds in bed lag ze te piekeren over wat ze de volgende dag allemaal zou gaan doen. Op straat rende ze altijd heel hard. De mensen zeiden:‘ Die loopt zichzelf voorbij … Die daar vergeet te leven!’
Het vrouwtje sprak de hele tijd met zichzelf. Geen tijd om met anderen te praten. Ik moet nog even … Laat ik gauw eens even … Ik kan nog net even …

L+even
Een wijze dokter kwam dit vrouwtje met haar drukke bezigheden tegen en kon haar toch staande houden. ‘Beste mevrouw, ik weet wat u mankeert!’
‘Zeg het dan maar gauw, dokter, want ik moet vlug nog even …’
‘Daar heb je het weer: je bent altijd zo haastig. Je laat altijd de L liggen.’
‘Wat laat ik liggen?’
‘De L: zet de L altijd voor even. Dan ga je anders leven.’
‘Goed, dokter, ik zal dat doen.’ En weg was ze weer;
Thuis schrok ze ervan: ik moet nog l+even. Laat ik gauw eens l even. Ik kan nog net l+even. Ze plofte zich in de zetel: ik kan nog wel even … nog wel l+even!
Vanaf dat moment liep ze zichzelf niet meer voorbij. Ze bleef gewoon zichzelf. Heel rustig.
Een tip voor de vastentijd: neem je tijd om te leven, neem je tijd voor anderen.

 

K+L 07 : Lichtmis – Tomtom

2 KANDIDAAT-VORMELINGEN VOORSTELLEN

Maryllynn en Tine

DAT HET LICHT IN ONS MAG BLIJVEN BRANDEN

De viering van Lichtmis in het begijnhof op de historisch voorziene 2 februari was duidelijk verrijkend. De Mattheuskapel was gevuld met heel veel geloofsgenoten. Priester Luc zegende na een welkom en gebeden de talrijke kaarsen die voor het altaar stonden. In zijn gewaardeerde homilie werd de betekenis van ‘De Opdracht van de Heer’ veel duidelijker: vertaald als o.a. dankbaarheid om elk nieuw leven dat we mogen bewonderen in elke jonge moeder met een pasgeboren baby. En de geboorte van Jezus als de Redding, de Verlosser, het nieuwe Licht dat scheen in de duisternis. Begin februari, de dagen worden al anderhalf uur langer, meer en meer licht waarom wij dankbaar zijn. Pro Ecclesia zong overtuigend vooral drie- of vierstemmige liederen van het ‘licht’, begeleid door de vervangende organiste, Brigitte. De vele meezingende gelovigen waren een andere uiting van terechte dankbaarheid en intense beleving van de beklijvende viering. Wij danken de vrienden van het Begijnhof dat we elk jaar opnieuw mogen deelnemen.

 

 

TOMTOMMEN

Het navigatiesysteem ‘tomtom’ (nu zo bekend van de merknaam) behoeft geen verdere verklaring. ‘Heb je de weg gevonden?’ Ga je de weg terug naar huis nog vinden?’ Het zijn zowat overbodige vragen geworden. Hij wijst ons (bijna altijd) de juiste richting, het juiste adres, zelfs het huisnummer, erbij zeggend: ‘De bestemming bevindt zich links/rechts.’
Heb je er al eens aan gedacht dat wij als gelovigen ook beschikken over een ‘christelijke’ tomtom? Die kunnen wij invullen als: Jezus, het evangelie en de Bijbel. Het was diaken Dirk Deceuninck die dat in een van zijn homilieën te berde bracht. Zo hadden we het nog nooit verwoord gehoord. En als je een tomtom gebruikt, dan tomtom je.

OP DE AGENDA

Passio: een videovoorstelling tijdens de hele vastentijd. Opening op donderdag 15 februari om 20 uur in de Sint-Maartenskerk (wel inschrijven daarvoor).

K+L 06 : schitterende vrije bijdragen

SCHITTERENDE VRIJE BIJDRAGEN

 

Vooraf

We kunnen al gerust spreken van een traditie: U zijt wellekome (‘Kortrijk’ zingt kerst) op tweede kerstdag in de Sint-Maartenskerk. Het is een klankrijk initiatief dat uitgaat van het Davidsfonds Kortrijk (met voorzitter Achilles Surinx). Telkens steunt het aanzingkoor Pro Ecclesia deze heuglijke, nostalgische kerstnamiddag. Het kerkkoor brengt ook drie- of vierstemmige liederen tussendoor en de vaste begeleider, Angelino Manderick, is een echte steun. Hij brengt zelf ook mooie, ontroerende en subtiele muziek op de saxofoon. alrijke bezoekers vullen de kerk ten volle. Ze zijn blij voor deze unieke kans om te kunnen meezingen in die kerstsfeer.

Er is meer

Het geheel, dat door deken Geert en de kerkfabriek maximaal wordt gesteund, heeft ook nog een bijzondere betekenis: de toegang is gratis maar de aanwezigen doen hun uiterste best om met vrije bijdragen twee goede doelen te dienen.
Laatst waren dat: Wan Joeri en De Stem van ons Geheugen. De eerste vereniging steunt armen en behoeftigen op allerlei vlakken in Kameroen. Wat het tweede goede doel betreft: de laatste jaren gaat er almaar meer aandacht naar mensen die kampen met dementie. De meesten verblijven in woon-zorgcentra. Het is inderdaad duidelijk geworden dat ‘muziek’ en nog meer ‘liederen zingen’ een uiterst positieve invloed heeft op hun geheugen dat heldere momenten beleeft. Zingen blijft voor elke mens een weldaad, het verheugt, het bevrijdt, het verrijkt, het geeft resultaat. Tijdens de eucharistie laat het de liturgie nog meer beleven en verdiepen. Altijd een aanrader en bij ons kansen genoeg.

Tweemaal een topbijdrage

Zondag 28 januari tijdens de mededelingen van de voormiddagmis werd door voorzitter Achilles aan beide verenigingen een cheque van niet minder dan 540 euro overhandigd. De afgevaardigden waren overgelukkig met deze onverwacht hoge bijdrage. Aan wie hebben ze dat – naast de organisatoren – te danken? Aan allen die kwamen meezingen en die hun ‘kersthart’ lieten spreken. Aan allen die ervoeren: ‘Wij zijn wellekome’. Wij doen mee.
Ook ditmaal werd het bewaarheid: ‘Kortrijk zingt kerst’ behoort tot de top van Vlaanderen voor het zingen en voor de fantastische vrije bijdragen! Proficiat en uiterste dank!