februari 2017

K+L 9 : Zindering

ONZE TWEE VOLGENDE KANDIDAAT-VORMELINGEN : LUNA en ARMAN

lunaarman
ZIN – HET ZINT – ZIN D’R IN? ZINDERING – HET ZINDERDE
De officiële opening van het gebouwencomplex De Zindering is het eindresultaat van een jarenlange voorbereiding. Zoeken naar… Vooral de laatste maanden kwam er schot in de zaak toen er een oprichtingscomité werd samengesteld. Het werd uiteindelijk de vzw De Zindering:
Priester Marc Dhondt, voorzitter.
Roos Herpelinck, secretaris.
Carlos Vandorpe, financieel verantwoordelijke.
Vier andere leden: deken Geert, Thomas Holvoet, Veerle Vandeputte en Hugo Van Malder.
Na heel wat voorbereidingen en beslissingen kwam de grote dag: de officiële opening op vrijdag 17 februari laatst om 19.30 uur. Heel wat genodigden kwamen erop af. Een verklaring daarvoor leiden we ongetwijfeld af uit artikel drie van de statuten.

Het doel
Art. 3 : De vereniging heeft als doel initiatieven te ontwikkelen in het hart van de centrumstad Kortrijk rond zingeving en ontmoeting. Hiertoe kan de vereniging onder meer:
* vormen van maatschappelijk engagement en sociale actie ondernemen
* vorming en sensibilisering rond de problematiek op lokaal vlak ter harte nemen
* samenwerken met andere organisaties of diensten
De vereniging wil in de eerste plaats een ruimte uitbouwen waar mensen beluisterd worden in hun pijn en geluk, hun eenzaamheid, hun zorgen en hun levensvragen. Mensen krijgen kansen om kennis te maken met het verhaal van Christus. De Zindering wil een plek uitbouwen waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, tot dialoog kunnen komen, kunnen nadenken, tot rust komen, gezellig kunnen genieten, spelen, creatief zijn…
P1110907 P1110909 P1110910
Voorzitter Marc gaf het welkomstwoord met de uitleg over de mogelijkheden van de gebouwen. En Thomas leidde gastspreekster Kris Gelaude in. Ze is heel bekend door haar zingevende teksten en haar boeken. Het laatste kwam ze bij deze gelegenheid voorstellen: Zonder woorden kan je niet. Schrijfster Kris kon ons boeien door haar manier van vertellen uit haar ervaringen, het tot-stand-komen van haar gedichten, haar spirituele teksten, haar boeken. Hieruit las ze geregeld een passend gedicht voor. Als slot had Carlos een lied voorzien met een van haar teksten: Verbonden en zegenend gaan. Bestuurslid Veerle had voor een powerpoint gezorgd: enkele typerende beelden van de werkgroepen die al gebruikmaken van de lokalen van De Zindering. Deken Geert zegende de gebouwen.
Het was nu tijd voor een rondgang: tijdens een glaasje of een versnapering waarvoor het feestcomité van Sint-Maarten zorgde, kon je de nieuwe ruimtes bezoeken, al waren die al een tijdje in gebruik: de ons bekende zaal met bar en keuken heeft als adres: Nedervijver 1/05 en bij het binnenkomen heb je aan je recherhand het lokaal 1/04 dat voor vergaderingen of bijeenkomsten kan gebruikt worden. Ga je opnieuw buiten dan vind je direct rechts de locatie 1/06. Daar huist al enkele weken de dekenij. Ga je nog meer naar rechts, dan bevind je je in 1/07: waar de jongeren met Jona activiteiten organiseren of op een vrijdagavond een gezellig samenzijn houden, een cafeetje waar iedereen welkom is. Thomas had Café Bazar uitgenodigd om ons met leuke, ritmische muziek en liedjes op vrolijke toon te houden. Met succes!
Tot slot: Marijke Vanhoute schreef achteraf het volgende:
Beste mensen van De Zindering,
Van harte proficiat met jullie initiatief én openingsfeest van gisterenavond.
Dat het een plek mag worden voor vele mensen, een plek voor geloof in vele vormen…
Dat het jullie ingoed mag gaan.
Hartelijke groet! Marijke

 

 

K+L 8: Kerstgave

DUIZENDMAAL DANK!
Weet je het nog: we zongen met bijna tweehonderd mensen U zijt wellekome of Vlaanderen zingt kerst op tweede kerstdag, maandag 26 december van vorig jaar. Het is een veelzeggende,klankrijke traditie geworden dankzij het Davidsfonds Kortrijk met de medewerking van Pro Ecclesia. Het is een succes dankzij al degenen die echt willen komen meezingen en die een hart hebben voor anderen: er wordt enkel een vrije bijdrage, een kerstgave, verwacht. Ditmaal gingen alle ontvangsten, maar liefst 940 euro (!), naar twee goede doelen: De Sociale Kruidenier (= Potpourri) en De Ark. Elke vereniging ontving op zondag 12 februari 470 euro!
Curd Achilles

De Sociale Kruidenier of Potpourri: diaken Curd Fieux ontving 470 euro

Het is een nieuw initiatief via de Sint-Michielsbeweging. Het was nog een droom van wijlen priester Noël Bonte.

De visie:

Het hart is onze vriendschap met Christus, onze longen zijn de vriendschap met de jongeren en de vriendschap met de armen.

De noden van de tijd:

In een tijd en maatschappij waar keuze en vrijheid vooropstaan, willen we ook aan mensen in armoede de kans geven te kiezen voor de producten die ze effectief kunnen gebruiken en aan te geven waar hun noden liggen. We willen groeien naar een sfeer van onthaal en vriendschap waarbij we de mens die te maken heeft met armoede, als een medemens en vriend onthalen.

 

We kiezen als naam: Potpourri

Een potpourri is een samenstelling van verschillende elementen, bijvoorbeeld in de muziek. Dit zullen we ook in de sociale winkel zo uitbouwen. Mensen zullen er kunnen kiezen wat ze nodig hebben in plaats van een vooraf samengesteld pakket te ontvangen.
Een potpourri kennen we ook als iets moois en veelkleurigs, iets wat lekker geurt. We hopen dat de sociale winkel dit ook uitstraalt. Het veelkleurige herkennen we in het multiculturele van de mensen, zowel bij hen die in de winkel werken als bij onze klanten.

Basisproducten

“Potpourri” zou een plek kunnen zijn waar we basisproducten (food en non-food) aanbieden aan mensen die het financieel moeilijk hebben. Zelfs voor diegenen die wel voldoende inkomen zouden moeten hebben om in de basisbehoeften te voorzien maar voor de rest eigenlijk te weinig overhouden (vb. voor mensen met een leefloon, voor hen die in schuldbemiddeling terecht zijn gekomen, enz.). 

Van voedselpakket naar puntenkaart

De financieel zwakste mensen kunnen vaak terugvallen op de bedeling van voedselpakketten en dit gebeurt nu al op verschillende plaatsen: bij de Vaart, bij de evangelische gemeente, en ook bij ons. Hier moeten de mensen tevreden zijn met wat de samensteller van het pakket er heeft in gestopt.
Met “Potpourri” zou dit anders kunnen! Het kan een waardig alternatief zijn van noodhulp. “Potpourri” zou een plaats kunnen zijn waar men via een regeling met een puntenkaart producten kan kiezen. Door een objectieve toetsing op basis van duidelijke criteria kan bepaald worden of iemand klant kan zijn of niet. Deze toetsing zou door vooraf bepaalde organisaties of personen die hiervoor een mandaat krijgen, kunnen gedaan worden. (Vb. de verantwoordelijken van De Kier en Emmanuel, de Vredesklas en Dream; enkele mensen die in het Sint-Michielshuis rechtstreeks contact hebben met mensen in nood, vb. zr. Lieve, diaken Curd, pr. Geert Goethals, Tine, pr. Lode, Katrien enz.).
Besluit

Met “Potpourri” kunnen we meer zijn dan alleen een alternatief voor noodhulp, namelijk een plaats waar mensen waardig worden behandeld, een plaats met een hart voor mensen. Zo zou “Potpourri” ook een maatschappelijke rol krijgen. In “Potpourri” vinden mensen een luisterend oor en worden ze behandeld als klanten. “Potpourri” zou dan ten volle een winkel zijn, met aankoop door puntenkaart i.p.v. geld, met als klanten de mensen in armoede.

griet ark
De Ark: dokter Caroline ontving 470 euro
Als zoon van een Canadese gouverneur zocht Jean Vanier een manier om het evangelie ten volle te beleven. Zo ging hij eerst filosofie studeren, daarna werd een Franse dominicaan zijn spirituele leidsman. Hij kwam in contact met mentaal gehandicapten die in psychiatrische instellingen verbleven, wegens gebrek aan andere opvangmogelijkheden.
Zozeer werd hij erdoor geraakt dat hij besloot om ‘te zorgen’ voor enkele mentale mindervaliden. Hij woonde samen met enkelen, in een huis. Toen kwam zijn besef: het gaat om veel meer dan ‘de zorg’. Hier gaat het over de wederkerigheid: door het samen-leven merkte hij dat hijzelf werd veranderd door die mensen; hij kreeg de kans om meer mens te worden. De mindervalide mensen maakten in Jean Vanier nieuwe, rijke ervaringen los: elke mens is belangrijk. Dat besef is de bron naar vrede, tevens de kracht van de beperking en ook: is niet iedereen op zijn manier ergens onvolmaakt? ‘In een Arkgemeenschap’, zo vertelt Jean Vanier verder, ‘leven als broers en zussen samen en ook: God die opkomt voor de meest kwetsbaren, heeft deze mensen gestuurd naar ons’.
Intussen zijn er in totaal over de wereld verspreid zo’n 139 gemeenschappen, waarvan 7 in België. Onze deken Geert had 2 jaar geleden een droom om ook in Kortrijk een gemeenschap te mogen verwezenlijken: een moderne, aansprekende vorm van spiritualiteit.
We zijn nu anderhalf jaar zoekende, noemen ons: De-Ark-in- oprichting. Samen met mindervalide mensen worden er activiteiten georganiseerd: vb. het Sint-Maartensfeestje, een bezoek aan een andere Arkgemeenschap. Zondag 19 februari ontmoeten we elkaar met koffie en taart en spelen we samen gezelschapsspelletjes. Zo wensen we verder uit te groeien tot een gemeenschap. De vorm waarin dat permanent zal gebeuren in de toekomst ligt nog niet vast.
Voor de geïnteresseerden: je kunt altijd terecht bij iemand van de kerngroep:

deken Geert, Griet en Koen Vaneygen, Johan Santy, diaken Kris Claeys, Vanya Verschoore, Caroline Van Pottelbergh.
De oprichters en medewerkers van deze twee nieuwe evangelische werkgroepen danken duizendmaal alle gulle gevers van die kerstgave op tweede kerstdag.

 

 

 

 

 

 

 

K+L 7 Lichtmis

begijnhof

LICHTMIS IN HET BEGIJNHOF
Er zij licht.En het Licht scheen in de duisternis.
Midden februari: het verheugt ons helemaal dat we ervaren dat de dagen langer worden, dat er almaar meer licht is. Dat doet deugd, werkt positief op ons humeur, geeft ons hoop. Stap voor stap dichter naar de lente.
Tijdens de viering van Lichtmis in het begijnhof, zaterdag 4 februari om 16 uur in de Mattheuskapel, was het kernwoord van de door Pro Ecclesia gebrachte vierstemmige liederen: het licht. Stel je voor: het raam van je slaapkamer geeft uit op het oosten en op je tuin. Het is volop lente. Het is 7 uur in de ochtend en de opkomende zon schijnt in je gezicht terwijl je toch nog slaapt. Je wordt er wakker van. Je wordt het gewaar: licht dat ons aanstoot in de morgen. Je kunt het niet laten om onbedingd op te staan. Je wil eraan beginnen. Zo begon de mooie viering in het begijnhof met de alleszeggende liedtekst van Oosterhuis: Licht dat ons aanstoot in de morgen. Kapelaan Marc was de voorganger. Na dit eerste lied wijdde hij de kaarsen.
Ook daarna bleven de liedteksten met het licht beklijven: na de lezing kwam de antwoordzang: Uw woord is een lamp, een lamp op mijn pad. Alleluia! Bij de voorbeden: Christe, lux mundi, qui sequitur te, habebit lumen vitae. Christus, licht van de wereld, wie Jou volgt, zal het licht van het leven bezitten. Maria-Lichtmis of Jezus wordt in de tempel aan de Heer opgedragen. Zo kon Maria als Jezus’ moeder niet achterwege blijven tijdens de viering. Dat bleek uit O Koningin vol heerlijkheid, driestemmig op toon gezet door organist Dirk. Zo sprak Maria de zinvolle, intense woorden van het Magnificat ooit uit:
Met heel mijn hart roem ik de Heer,
met al mijn adem juich ik om God, mijn Redder;
want Hij heeft omgezien naar zijn dienares in al haar nietigheid.
Voortaan prijzen alle geslachten mij gelukkig,
want grote dingen heeft de Machtige met mij gedaan.
Heilig is zijn Naam, barmhartig is Hij, door de eeuwen heen,
voor wie Hem eerbiedigen. Hij heeft de kracht van zijn arm getoond.
Wie zich verheven waanden, heeft Hij uiteengeslagen.
Machthebbers heeft Hij van hun troon gehaald,
nietigen gaf Hij een hoge plaats. Hongerigen komen aan hun recht.
Rijken moeten gaan met lege handen.
Hij heeft het opgenomen voor Israël, zijn knecht,
indachtig de barmhartigheid die Hij – zoals onze vaderen toegezegd –
bewijzen wil aan Abraham en aan zijn nageslacht voor eeuwig.
Maria kon nog meer bezongen worden in het mooie, vierstemmige Alma Redemptoris Mater, vertaald als volgt:
Milde Moeder van de Verlosser, altijd open hemelpoort, en ster der zee, help het vallende volk, dat wil opstaan: Gij, die voortbracht, tot verbazing van alle schepselen, uw God, die u voortbracht: Maagd tevoren en daarna, uit Gabriëls mond aanvaardend de groetenis, ontferm U over de zondaars.

De kapel zat vol. Lichtmis is en blijft voor veel gelovigen een betekenisvolle, traditionele, niet te missen viering. Wie onder ons kent immers niet:
Er is geen vrouwke o zo arm of ze maakt haar panneke warm? Vandaar de pannenkoekenbak.
Moge ten slotte ook de vrede licht brengen in onze wereld:
Schalom, chaverim, lehitraoth. Vrede, vrienden, tot weerziens.

K+L 6: vormelingen – ijsbloemen

NOG TWEE KANDIDAAT-VORMELINGEN
P1070728 ruben matteo
Deze week Ruben en Matteo

P1100602 door de hoepel P1100619 acolieten testen eerst zelf

EEN ACHTERAFJE
In het laatste gedeelte van de ‘Wandeling naar het doopsel en het vormsel’ (zie vorige week) willen we de tekst lichtjes aanpassen, zodat er geen misverstand ontstaat:
Katherine geeft uitleg over de werking van de acolietengroep en duidt het vormsel. Die uitleg is inderdaad heel belangrijk, gezien elke kandidaat-vormeling de kans zal krijgen om tijdens een viering als assistent-acoliet te dienen.
P1100632 lekkere boterkoeken

IJSBLOEMEN
Priester Marc Dhondt, die ook godsdienstles geeft, slaat graag de nagel op de kop. Net zoals bij zijn preken. Wat hier volgt van hem, is overduidelijk maar … Wordt het toch meer en meer Yes, we can?
et is niet echt meer gekend. Hooguit nog op de niet-afgedekte ruiten van een auto.
Maar dan is er eigenlijk geen sprake meer van ‘bloemen’.
Ze zijn een langzame dood gestorven bij het verdwijnen van de laatste bewoningen met ‘enkel glas’.
Dacht ik. Ik had ze al eens gezien in mijn straat.
Ze stonden daar, wat verwaaid; een man, een vrouw, twee kinderen. Ze waren net twee dagen in Kortrijk gearriveerd. Of ik niet wist waar ze konden overnachten. Waar heb je gisteren geslapen?Gewoon in het station, tot ze daar werden buitengezet …
We zijn twee maanden verder. En een heel stuk kouder. De kinderen gaan naar school nu.
En ze vonden een huisje. Heel basic. Maar wat wil je.
Daar zag ik hoe de kinderen figuurtjes hadden getekend in de met ijsbloemen beslagen ruiten.
Nee, ik wil geen schuldgevoel. Ik wil alleen wat verontwaardiging.
Waar zijn we met al die onvolprezen westerse waarden gebleven?
‘We worden ‘overspoeld’ met vluchtelingen.’
‘We kunnen toch niet de hele wereld opvangen.’
En je hebt zelf ongetwijfeld andere uitvluchten gehoord uit de mond van je leerlingen, of van je buren, of zelfs van jouw kring … En dan moet je ‘eerst’ weer zeggen dat het een moeilijk probleem is
En dat je ook geen pasklare antwoorden hebt.
Maar je weet net als ik dat ‘wir das schaffen können’.
Dat we het alleen niet willen.Lap. Daar krijgen we het toch weer om de oren.
Maar … het is verduiveld koud.En ze staan ook in mijn straat … Of ze zitten in mijn klas … 

AGENDA
11 februari: de Brondag, vanaf 9 uur in de Zindering. Iedereen is welkom. Het wordt een gesprek over een actueel thema (Kort: Kerkopbouw in tijden van afbraak). Erik Borgman stelt zodoende zijn nieuwste boek voor.

17 februari: officiële opening van De Zindering (vroegere PC-lokaal, Nedervijver) met Kris Gelaude. Welkom om 19 uur.