november 2016

mmm Christus-Koning, barok bekroond

meditatief muzikaal moment Christus-Koning, barok bekroond 20 november 2016
mmm1
1.Een lied bij het einde van de tijd, traverso solo – Maarten Luther (1483-1546)

In 1529 bedacht Luther de koraalmelodie die we nog een aantal keren zullen horen (zie 2 en 8). We treffen het oude lied in het ‘Evangelisches Gesangbuch’ onder nummer 149 (‘Ende des Kirchenjahres’!) aan. De melodie gehoorzaamt aan een zuivere ‘barvorm’ met zijn Aufgesang (twee te herhalen zinnen goed voor vier verzen) en Abgesang (drie zinnen). Zeven frasen weerklinken in la groot (drie kruisen), de door ons gekozen tonaliteit. Een begin in eenvoud!

2.Koraalbewerking over ‘Es ist gewiβlich an der Zeit’ – Dirk Blockeel (°1955) 

In deze bewerking komen de zeven zinnen, voorafgegaan door voorimitaties, stuk voor stuk aan bod. Boven- en onderstem leiden de cantus firmus (middenstem of tenorpartij) in; als die uitgestrekte verzen aan bod komen, krijgen we driestemmigheid.

3.Kwartet in G voor traverso, hobo, viool en continuo, TWV 43:G2 –Georg Philipp Telemann (1681-1767)
Delen: Largo-Allegro-Largo, Vivace-Moderato-Vivace, Grave en Vivace

Als componist werd Telemann in het Duitsland van de baroktijd als primus inter pares beschouwd. Na jobs in Leipzig, Sorau, Eisenach en Frankfurt te hebben uitgeoefend, was Telemann vanaf 1721 verbonden aan de stad Hamburg, eerst als muzikaal directeur van de vijf belangrijkste kerken en een jaar later al als operadirecteur. Ook in die bloeiende havenstad maakte hij nog tijd voor de schepping van een vloed instrumentale werken. Zowel in zijn kamer- als in zijn klaviermuziek is naast barokke weelde de adem van de nieuwe galante tijd bespeurbaar: simpele melodische lijnen, helder periodisch gestructureerd, worden gedragen door een begeleiding van ondergeschikt belang. Hij weet als geen ander een feestelijk vuurwerk van ideeën te bieden waarbij de geleerde stijl geschuwd wordt. Lichtheid is dan ook een van de kenmerken van deze vlotte veelschrijver die Bachs 5 cantatejaargangen moeiteloos overtrof met 31 cycli, goed voor meer dan 1000 cantaten! Nobelprijswinnaar Romain Rolland (1866-1944) evalueerde zijn bijdrage aan de Duitse muziek met de opmerking dat Telemann stromen frisse lucht binnenliet. Notenrijk aggiornamento!
De hoger gegeven tempo-aanduidingen van dit ‘Quatuor’ uit Tafelmusik (Musique de table, 1733, drie sets) geven aan dat twee van de vier delen in ABA-vorm zijn opgevat.
In het openingsdeel (Largo) trekken de vier partners er lief dansend samen op uit. Het aansluitende Allegro laat de drie discantinstrumenten individueler concerterend aan bod komen. De hobo pakt uit met een stijgend thema dat met drie gelijke noten begint. De drukte wordt onderbroken wanneer het wiegende element terugkeert.
Het Vivace in een fikse 2/4-maat heeft iets van een klein concerto voor de hobo. Na 21 maten inleiding door fluit en viool laat de rietblazer van zich horen en blijft daarna op de voorgrond. Tijd voor een rustig dansje in 3/8-maat biedt het Moderato-middendeel.
Het korte Grave is met enkele beschouwende akkoorden kennelijk als overgang gedacht.
Het Vivace-slotdeel heeft iets van een gigue. Dans en speelplezier verzekerd!

4.Triosonate in e voor traverso, hobo en continuo, TWV 42:e2 –G.PH. Telemann
Delen: Affettuoso, Allegro, Dolce en Vivace

TWV 42 (Telemann-Werke-Verzeichnis) vormt een onderdeel van de algemene inventaris en bevat alles triosonates (= twee instrumenten en continuo) van de Duitse meester. Onze triosonate maakt daarenboven deel uit van de beroemde ‘Tafelmusik’. De Italiaanse muziekterm Affettuoso geeft aan dat het deel op een gevoelige (hartelijke) manier dient te worden gespeeld en slaat zowel op het tempo als op de voordracht. Gaan we rustig pratend te werk? Een kort en krachtig thema verzekert de drijfkracht van het opgewekte tweede vlugge deel. Met de keuze voor de (grote) E-tonaliteit zorgt het zachte derde deel (Dolce!) voor contrast en verpozing. De lichte 3/8-maat van het Vivace-slotdeel staat in voor pittig vuurwerk.

5.Triosonate in E voor traverso, viool en continuo, TWV 42:e4 –G.Ph. Telemann
Delen: Soave, Presto, Andante en Scherzando 

Soave betekent letterlijk: lieflijk, zacht, aangenaam, en slaat dus zowel op de sfeer als op de dynamiek. In die zoete sfeer gaan traverso en viool een aangename dialoog met elkaar aan.
Het Presto-deel is fugatisch opgevat. De fluit stelt het thema met behoorlijk wat herhaalde noten voor. Na 12 maten laat de viool, een kwart lager van zich horen.
Ook hier zorgt het voorlaatste deel met zijn (kleine) e-tonaliteit voor contrast en verpozing. Scherts verzekert het slotdeel met zijn 2/4-maat. De discantinstrumenten steken hier samen van wal. Triolen staan al in maat 9 voor verandering in.

6.Triosonate in c voor hobo, viool en continuo –Johann David Heinichen (1683-1729)
Delen: Vivace, Largo en Presto

Heinichen, componist en muziektheoreticus, was de zoon van een Duitse dominee. Hij toonde al vroeg muzikale begaafdheid en werd op twaalfjarige leeftijd leerling van Johann Kuhnau, de voorganger van J.S. Bach als Thomascantor in Leipzig. Van 1702 tot 1706 studeerde hij in voornoemde universiteitsstad rechten, waarna hij in Weiβenfels advocaat werd. Naast zijn beroepsactiviteiten onderhield hij veel contacten met andere componisten en hij componeerde enkele opera’s voor het operahuis van Leipzig. In 1710 trok hij naar Venetië, het toenmalige centrum van de opera. Hier ontmoette hij onder anderen Antonio Lotti en Antonio Vivaldi. In 1717 werd hij kapelmeester aan het hof van Dresden, waar hij de rest van zijn leven zou verblijven. Onder de handen van Heinichen werd het hoforkest van de Dresdense keurvorst een van de beste orkesten van Europa. Tuberculose velde de man in 1729. De muziek van Heinichen uit zijn Dresdense jaren vormt een unieke mengeling van Duitse, Franse en Italiaanse invloeden. Opvallend is vooral zijn bijzonder gevoel voor de orkestklank: veel van zijn orkestcomposities gaan prat op bijzondere orkestrale effecten. Op theoretisch vlak bleef hij bekend vanwege zijn traktaat Der General-Bass in der Composition (1711, herzien in 1728), een verhandeling over het gebruik van de basso continuo. Vanaf de jaren negentig worden sommige composities van zijn hand weer met enige regelmaat uitgevoerd.
Gedragen door een wandelende continuobas opent de hobo het gesprek. Na vijf maten herhaalt de viool het al voorgestelde materiaal. Beide instrumenten lopen daarna een tijdje samen in lieve tertsen. Het Largo laat eerst de viool horen. In dit middendeel zijn hopritmes van de partij.Het slotdeel wordt gekenmerkt door sprankelend ritme met opvallend veel herhaalde noten.

mmm2

7.‘Sonata da camera’ in C voor traverso, viool, hobo en continuo, opus 4 –Johann Gottlieb Janitsch (1708-1763)
Delen: Andante e molto, Allegro en Allegro assai

Janitsch is wellicht een wat verwaarloosde, maar geenszins onbelangrijke componist uit de Berlijnse school. In zijn tijd stonden zijn kwartetten in groot aanzien. Johann Wilhelm Hertel getuigde: “Er war ein guter Contrapunktist und seine Quartetten sind noch zur Zeit die besten Muster dieser Art”. Het onderhavige kwartet toont Janitsch‘ meesterschap op vlak van contrapunt en zijn ongebruikelijke harmonische gevoel.  Gevolgd door de hobo opent de viool het gesprek in het openingsdeel. Tal van figuren (syncopen, vluchtige voorslagen, vlugge triolen, zuchtfiguren) doen denken aan de nieuwe, soms wat zenuwachtige stijl van de Bachzonen. In het middendeel laat de hobo het hoofdmotief horen, dat de drie instrumenten op hun beurt van een antwoord voorzien. Heel vaak lopen twee instrumenten lief in tertsgang. Triolen doorbreken af en toe de strakheid van de 4/4-maat. Met zijn 3/4-maat heeft het slotdeel iets van een vlugge dans. De traverso laat in het begin van zich horen en krijgt antwoord van de twee andere instrumenten (tertsgang).

  1. Liedcyclus over ‘Es ist gewiβlich an der Zeit’ – D. Blockeel

De bewerking is strofisch (doorgecomponeerd) en met instrumentale voor- en naspelen opgevat. Een dergelijke werkwijze laat toe elke van de zeven strofen vanuit de tekst te benaderen en zinvol in te kleuren. De trompetten van de eindtijd worden door hobo en viool gesuggereerd. De dreigende zwaveldamp van de vierde strofe dringt door via chromatiek en wat vreemde harmonie die het orgel en de hobo voor hun rekening nemen.De eerste drie strofen gaan op specifieke Bijbelpassages terug. Eerst komt 2 Petrus 3,7 aan bod: “…de hemel en de aarde van nu zijn door hetzelfde woord opgespaard voor het vuur en bewaard voor de dag van het oordeel en de ondergang van de goddelozen”. De tweede strofe verwijst naar de beroemde troostvolle woorden van Paulus (1 Korintiërs 15, 52), die ook Brahms in zijn Deutsches Requiem aanwendde: “…want de trompet zal weerklinken en de doden zullen verrijzen in onvergankelijkheid, en wij zullen van gedaante veranderen”. De derde strofe opent het boek dat in de Openbaring (20,12) ter sprake komt: “Ik zag de doden, groot en klein, voor de troon staan. De boeken werden geopend. Nog een ander boek werd geopend, het boek des levens.” Voor de tekst (1586) heeft Bartholomäus Ringwaldt zich geïnspireerd op de 12de-eeuwse sequentia Dies irae, dies illa uit de gregoriaanse dodenmis:

Es ist gewiβlich an der Zeit,                            Jazeker, de tijd is daar
daβ Gottes Sohn wird kommen                     dat Gods Zoon zal komen
in seiner groβen Herrlichkeit,                         in zijn grote heerlijkheid,
zu richten Bös und Fromme.                           om goeden en kwaden te oordelen.
Da wird das Lachen werden teu’r,                 Lachen zal dan zuur zijn, als
wenn alles wird vergehn in Feu’r,                  alles in het vuur vergaat,
wie Petrus davon schreibet.                           zoals geschreven staat bij Petrus.

Posaunen wird man hören gehn
                   Over de gehele wereld
an aller Welten Ende,                                      gaan bazuinen aan het schallen;
darauf bald werden auferstehn,                    daarop zullen alle doden,
die Toten all behende;                                    met nieuwe kracht opstaan;
die aber noch das Leben han,                        hen die echter nog in leven zijn,
die wird der Herr von Stunde an                   die zal de Heer meteen
verwandeln und erneuen.                               bekleden met een nieuwe gedaante.

Danach wird man ablesen bald                     Nadien wordt dra gelezen
ein Buch, darin geschrieben,                          uit een boek waarin is geschreven
was alle Menschen, jung und alt,                  wat alle mensen, jong en oud,
auf Erden je getrieben;                                   zoal deden in hun leven;
da denn gewiβ ein jedermann                       zo zal vast iedereen
wird hören, was er hat getan                        vernemen wat hij in zijn
in seinem ganzen Leben.                                 hele leven heeft gedaan.

O weh dem Menschen, welcher hat              Wee de mens die heeft
des Herren Wort verachtet                            het Woord van God veracht
und nur auf Erden früh und spat                   en op aard van morgen aan tot ‘s avonds
nach groβem Gut getrachtet!                        slechts groot gewin heeft nagejaagd!
Er wird fürwahr gar schlecht bestehn           Het zal hem slecht vergaan,
und mit dem Satan müssen gehen               want Christus zal hem met de Satan
von Christus in der Hölle.                               naar de hel doen gaan.

O Jesu, hilf zur selben Zeit                              O Jezus, help dat ik op deze dag,
von wegen deiner Wunden,                           gewassen door uw wonden,
daβ ich im Buch der Seligkeit                         mijn naam in ‘t Boek der Zaligen
wird angezeichnet finden.                                terug mag vinden.
Daran ich denn auch zweifle nicht,               Ik twijfel daaraan niet,
denn du hast ja den Feind gericht‘                Gij hebt mijn vijand neergeslagen
und meine Schuld bezahlet.                           en mijn zonden uitgewist.

Derhalben mein Fürsprecher sei,                   Wees daarom, wanneer Gij zult
wenn du nun wirst erscheinen,                      verschijnen, mijn voorspreker
und lies mich aus dem Buche frei,                 bevrijd mij door ‘t lezen van mijn naam
darinnen stehn die Deinen,                            uit ’t Boek waarin de uwen staan,
auf daβ ich samt den Brüdern mein              opdat ik, samen met mijn broeders,
mit dir geh in den Himmel ein,                       met U ten hemel stijge,
den du uns hast erworben.                            die Gij voor ons verworven hebt.

O Jesu Christ, du machst es lang                   O, Jezus, wat duurt het lang
mit deinem Jüngsten Tage;                            voor uw Jongste Dag mag komen;
den Menschen wird auf Erden bang             de mens wordt op de aarde bang
von wegen vieler Plage.                                  vanwege tal van plagen.
Komm doch, komm doch, du Richter groβ,  Kom toch, kom, Gij grote rechter
und mach uns bald in Gnaden los                 en bevrijd ons spoedig in genade
von allem Übel. Amen.                                    van alle kwaad. Amen.
 mmm3

Uitvoerders en medewerkers:

Beniamino Paganini: traverso en continuo (6)

Nele Vertommen: hobo

Marieke Vos: viool

Dirk Blockeel: orgel

Vocaal kwartet van hoog naar laag: Nele Derluyn, Lieve Dewerchin, Chris Duprel en Alain Verfaillie.

 

K+L 48: Christus-Koning en Sint-Cecilia

TWEEVOUDIGE VIERING

Christus-Koning en Sint-Cecilia. Dat waren de uitgewerkte thema’s voor de eucharistieviering op zaterdag 19 november om 16.30 uur. Het is het laatste weekeinde van het kerkelijke jaar vóór alweer de advent begint. Het is de periode van 22 november: het feest op die datum van de patrones van alle muziek, Sint-Cecilia. Zo werd het dus een dubbele viering want voor ons kerkkoor is het weekeinde rond Sint-Cecilia dé gelegenheid om ook na de vering verder te feesten.
Speciaal kwam daar nog bij: het aanleren van het nieuwe Onzevader, op muziek gezet door Peter Pieters. Pro Ecclesia stond al langer klaar om de liederen in die viering nog eens door te nemen en had zich ertoe geëngageerd om de nieuwe tekst van dat gebed eenstemmig te zingen zodat de aanwezigen er kennis mee konden maken. De homilie van deken Geert ging trouwens over wat nieuw was in de tekst van het gebed ons door Jezus gegeven toen de leerlingen vroegen: Heer, leer ons bidden.
Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw naam worde geheiligd,
Uw rijk kome,
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren
en breng ons niet in beproeving
maar verlos ons van het kwade.

De wijzigingen staan vetgedrukt. Nogal wat mensen beweren dat er maar één woord veranderd is maar dat is te kort door de bocht. Kwam het door het Frans dat wij altijd ‘hemelen’ zegden (aux cieux)? Dan is er een heel zinnetje in het vet dat wat meer gewijzigd is. Dat komt door die Nederlanders! Het is wel zo dat zij dat al altijd met die woorden baden maar het komt letterlijk uit de Bijbel. Een aanpassing voor de Vlamingen. Tweemaal nemen we nu ook ‘zoals’ in de mond waar het vroeger ‘als’ en in het tweede geval ‘gelijk’ was. In dit laatste geval moeten de Nederlanders zich zeker het meeste aanpassen want zij baden: … schuld zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.
Ten slotte: de grootste aanpassing is er in het tweede vetgedrukte zinnetje. En … zowel Nederlanders als Vlamingen moeten zich aanpassen. Dat zinnetje kan wel een struikelblok worden. Hoe dikwijls hebben wij het ‘oude’ Onzevader niet gebeden? Het is niet de bedoeling om nog eens alle uitleg daaromtrent te geven: in zijn homilie heeft deken Geert het waarom duidelijk gemaakt en het is ook al uitvoerig in de federale rubriek van het parochieblad ontleed.
Terug naar de viering zelf. Het kerkkoor zong iets totaal nieuws: de Missa Vitalis van F. van Hendt. Zoals het tweede woord duidelijk maakt: een vitale, een levendige mis. Dus ritmisch! En wel met een bijzonder ritme door de talrijke tegentijden, de korte maar dan weer de langere noten, het snelle tempo, afgewisseld met een trager. Het is volledig tweestemmig. Krachtig. Verrassend. Mooi. Proficiat! Ook de geloofsbelijdenis was bijzonder. Ze werd voor het eerst uitgesproken in Brazilië door 9 bisschoppen en 5000 gelovigen nadat bisschop Hypolitouas ontvoerd, naakt achtergelaten en met mercurochroom besmeerd was.
img_4504-jean-hugo-en-ghislain-zijn-er-ook-graag-bij img_20161120_124124-sint-ceciliafeest-pro-de-drie-gratien-genieten img_20161120_130821-twee-oudgedienden-hilde-en-pierrette
Na de feestelijke mis kwamen de koorleden, al dan niet met partner, en deken Geert samen in Goed ten Houte in Kortrijk. Ook twee ex-koorleden, Pierrette (Clapéron) en Hilde (Holvoet) waren er graag bij. Aperitief met talrijke hapjes. Een voorgerecht, soep en dan de lekkere hoofdmaaltijd waarbij een tweede, ja, zelfs een derde bediening (‘repasse’) bij hoort in dit restaurant. Dessert, koffie, versnaperingen. Iedereen genoot want telkens werd het volledig stil.
Koorlid Frank bracht tussendoor gedichten van Bertus Aafjes en een tekst van monseigneur Van Waeyenbergh uit 1935 met het reglement voor de studenten aan de unief. Je zou ervan opkijken hoe het er toen aan toeging. Koorlid Hilda bracht ook ‘leute’ met haar ludieke commentaar over wat er zoal in het koor kan gebeuren. Ondervoorzitter Luc kwam zijn rijmelarij over de kwaaltjes van de 80-jarige brengen. Voor de rest kerngezond! Op het einde was er wel een opdracht: zijn traditionele (klassieke)muziekquiz.
Voorzitter Hugo dankte met overtuiging de voorgangers, de organist, alle enthousiaste koorleden (soms ook nog met hun extra taken) en het onmisbare bestuur. Kort samengevat: een schitterend koor dat ondanks de al hogere leeftijd van vele zangers nog altijd zijn stem laat klinken. Proficiat!

K&L 47 : StM deelde – jeugd

 

SINT-MAARTEN DEELDE
p1070246 p1070192
De nieuwe traditie van het vroegere parochiefeest wil dat ook de naam van het Sint-Maartensfeest een andere inhoud krijgt. Net zoals de heilige van Tours zijn mantel deelde voor de arme, wil onze geloofsgemeenschap als thema delen vooropstellen. Concreet betekent het dat elke deelnemer eraan niet enkel zijn kaart koopt maar er kan voor zorgen dat hij een kaart voor iemand anders ook koopt. Die gaat dan naar mensen die bijvoorbeeld vanwege hun (financiële) situatie of een handicap anders niet zouden komen. En dit jaar waren bovendien ook vluchtelingen, Syrische christenen, uitgenodigd met de door parochianen extra betaalde kaarten.

alfabet

imagine

saisir le jour

die liggie
Voor de feestviering om 10 uur had men een beroep gedaan op het koor Alfabet o.l.v. Pieter Mayeur. Deze groep met heel goed voorbereide, geoefende stemmen en bijbehorende instrumenten heeft een bijzondere bijdrage aan deze prachtige viering geleverd door schitterend uitgekozen teksten en liederen. Maar met de nodige schwung tot op het einde en met een alleszeggend slotlied: So happy together.
p1070238
Na de mis was het verzamelen in De Zindering (het vroegere PC). Het aperitief vond plaats in het lokaal rechts bij het binnenkomen in de gang. Deze ruimte heeft al herhaaldelijk haar belang aangetoond: ze werd al een hele tijd geleden gebruiksklaar gemaakt en kon al dienen voor vergaderingen of andere bijeenkomsten zoals recepties, repetities, …
Het feestcomité had voordien ook de grote zaal perfect klaargezet: versierde en uitnodigende partytafels, zelfs in de gang, en in de grote ruimte mooi versierde tafels voor de hutspot. Voor de totaal geslaagde herfstversiering op de tafels stond Mimi Decuyper in. Alle leden van het feestcomité gingen verder met hun fel gewaardeerde en efficiënte bedrijvigheid: nakijken van de lijsten van de deelnemers, het bezorgen van de drankbonnetjes en van de drank, zorgen voor de bediening achter de toog: de voorraad aanvullen, de afwas, afruimen, …
De feestmaaltijd was eenvoudig maar lekker en passend in dit herfstseizoen: een heuse, verwarmende en welkome hutspot. Koffie en taart waren in de laag gehouden prijs van 15 euro inbegrepen. Het gaat zeker niet enkel om samen te kunnen eten maar je ontmoet heel wat medemensen van de parochie.
Het Sint-Maartensfeest was alweer een verrijkende, inhoudelijke ervaring. We zijn al die ijverige medewerkers, ook van de feestmis, uiterst dankbaar met een pluim op de hoed van het onmisbare feestcomité

DE JEUGD IS ER OOK AAN BEGONNEN
De voorbije maanden is er hard aan gewerkt om het lokaal voor de jeugd klaar te maken. Als je vóór de algemeen bekende ingangsdeur van het vroegere parochiaal centrum staat, dan bevindt die multifunctionele ruimte zich helemaal links. Jongerencafé, ontmoetingsruimte, ook op de eerste verdieping, met kans tot heel wat activiteiten zowel ontspanning als met Bijbelse of andere inhoudelijke thema’s.
Vrijdag 11 november, niet toevallig gekozen voor onze parochie, werd de start gegeven vanaf 19.30 uur. Een inleiding en als eerste uitnodiging, niet enkel voor de jeugd, een film met Julia Roberts in de hoofdrol: Eat, pray and love. Een mooie film met een happy end: love! Proficiat, organisatoren!

AGENDA
Maandag 28 november om 20 uur: Zingen van verlangen in de Sint-Elooiskerk, als adventswake. Liederen die iedereen kan meezingen.

K+L 46 : Allerheiligen – Zindering – Licht

ALLERHEILIGEN IN SINT-MAARTEN

Ze stonden al klaar om 15.45 uur om in te zingen: meer dan dertig zangers van ons kerkkoor Pro Ecclesia o.l.v. Carlos voor de viering van maandag 31 oktober om 16.30, een mis t.g.v. Allerheiligen. Koster Filip had ervoor gezorgd dat er heel wat heiligenbeelden, al dan niet eerder omvangrijk dan wel fijn, vóór het altaar stonden. De beelden kwamen uit verschillende parochies of waren van particulieren.

Priester Marc kwam met heel wat acolieten naar het altaar. Hij startte met een welkomstwoordje. Dan was het de beurt aan de tweede voorganger, deken Geert die ons tijdens zijn homilie een verdere groei op de weg naar heiligheid toewenste. En … laat ook de Geest toe in je hart zoals bij die man op de straat die aan de deken vertelde dat hij soms zo ‘hard’ kon uitvallen tegenover zijn medemens. Dat was nu eenmaal zijn temperament, zijn gesteldheid. Maar stilaan was hij ertoe gekomen om de Geest in zijn hart toe te laten zodat hij met zijn hart sprak en niet hard.

Alweer een verrijkende en beklijvende eucharistieviering. Dankbaar!

 

STIL MAAR, WACHT MAAR, ALLES WORDT NIEUW

Dat was de conclusie van onze fotograaf, Piet Verdiere, over het federale missiefeest op zondag 9 oktober, zowel in de kerk als daarna in De Zindering, de nieuwe naam voor het lokaal van het vroegere Parochiaal Centrum (PC) van Sint-Maarten.

Het doet altijd deugd om tijdens de misvieringen zovele acolieten erbij te zien zoals op die dag. Prachtig toch! Dankzij de coördinatie door Katherine Stubbe. De acolieten maakten deel uit van een heel gedragen viering. En het feest in De Zindering mocht er zijn!

 

WEL, HOE VIND JE HET ETEN?

Met mes en vork! Een totaal onverwacht antwoord. Vanwaar zou dat komen? Waar is dat in het bijzonder toepasselijk? Bij Xinix, een toepasselijke naam.

Je kent ongetwijfeld Licht en Liefde in Varsenare. Het is het hoofdcentrum voor blinden en slechtzienden. Hoe is het om als blinde te moeten eten? Om die gewaarwording werkelijk te beleven, richt dit centrum voor groepen een ‘Art in the Dark’ in, eten in het donker. Na een aperitief in het gewone licht, gaat het schouder aan schouder naar de pikdonkere eetzaal waar je wordt begeleid naar een tafel en een stoel. Je ziet eenvoudigweg niets! De tafel niet, je bord niet, je tafelgenoten niet. Eerst het donker gewoon worden en dan toch iets zien? Geen sprake van! Voorzichtig en op de tast je stoel wat achteruittrekken en dan proberen te gaan zitten. En dan tasten naar je mes en naar je vork. We krijgen een lekkere koude schotel. Wil je een glas wijn? Oké, het wordt je gebracht: de begeleider, zelf blind of heel slechtziend, neemt je hand en laat je voelen waar je glas staat.

Ongelooflijke ervaring: je moet eten zoals een blinde dat moet doen. Eigenaardig hoe mensen in het donker de neiging hebben om luider te praten. En … je ziet niemand, niets van iemand! Hoeveel keren staken we niet onze vork in de mond zonder iets erop? Of was het er intussen afgevallen? Misschien op tafel, of zelfs op de grond. Ai, iemand laat zijn mes vallen. Opstaan en zelf zoeken in het pikdonker? Gelukkig is er de begeleider met een nieuw mes.

Sommigen maken gretig gebruik van hun … handen en vingers. Zeker op het laatste om te voelen of er nog iets in hun bord ligt.

Er is na het eten ook animatie: twee blinde zangers zingen vier bekende liederen waarvan twee van Willem Vermandere. We zingen mee … in het pikdonker en richten onze oren naar de klanken van die twee mooi zingende stemmen. Op een podium? Achteraf weten we van niet.

Oef! We mogen weer schouder aan schouder langzaam en schoorvoetend naar het licht. Uiterst dankbaar voor het licht van het Licht.

 

OP DE AGENDA

* Vrijdag 11 november: prachtige uitvoering van het Opus Ultimum van Heinrich Schütz meer info op de federale bladzijde.

* Zondag 13 november: parochiefeest Sint-Maarten deelt! Kaarten bij koster Filip.
p1060637 p1060638