K+L 47 : Gastvrijheid – agenda

GASTVRIJHEID: BELANGRIJKER DAN OOIT

In de gezongen eucharistievering van onze patroonsheilige, Sint-Maarten, op zondag 15 november in de mis van 10 uur kwamen er drie parochianen getuigen over gastvrijheid.

Als mij gevraagd wordt even toe te lichten hoe ik een gastvrije kerk zie, ben ik het doek dat achter mij hangt, zeer genegen. Achter mij hangt het beeld van Mensen op weg, soms met gebogen rug, soms met opgeheven hoofd, samen zoekend, soms wetend en soms  niet wetend hoe het verder moet, delend, op weg met God , op zoek naar God.

Het geeft voor mij aan hoe het moet, hoe het kan, hoe het moet worden

Het geeft voor mij een ideaalbeeld van openheid en gastvrijheid binnen en buiten onze gemeenschap

Zonder twijfel durf ik gastvrijheid benoemen als het open vizier:

* voor kleine, broze mensen aan de rand

* voor wie geconfronteerd wordt met ziekte en verlies

* voor wie (zijn we dat niet allemaal?) zoekende is

* voor de vele gezichten van de Kerk, gedragen door eenzelfde dynamiek van liefde en solidariteit

* voor denkers en doeners binnen de kerk

Zonder twijfel durf ik gastvrijheid hertalen naar een pleidooi voor zorgzaamheid binnen onze eigen gemeenschap. Een zorg

– van en voor elkaar voor deze denkers en doeners

– van en voor elkaar voor wie ‘trekt’ en voor wie ‘duwt’

– van en voor elkaar voor wie op adem wil komen

– van en voor wie grote lijnen moet uitzetten

– van en voor wie zich momenteel niet  of niet meer vindt in de evoluties van kerk én samenleving

– van en voor wie blijft vechten voor een vitale kerkgemeenschap

Een gastvrije kerk is voor mij in haar opzet geslaagd als wij vrijmoedig de woorden uit de Schrift kunnen citeren en ons denken en doen hierop inspireren:

In het huis van God, is plaats voor velen”

(Veerle)

 

Het woordje gastvrijheid zoals we dit vinden in o.a. de brieven van Paulus is een vertaling van het Griekse woord filoxenia. Filos betekent geliefd en xenos vreemdeling, dus is gastvrijheid in de Bijbelse zin letterlijk: liefde voor de vreemdeling.

De Bijbelse boodschap is van Abraham over Emmaüs tot Paulus duidelijk:

ontvang de vreemdeling gastvrij, want hij is de andere. Als andere is hij beeld van de Geheel Andere, met hoofdletter.

Maar na de verschrikkelijke vrijdag 13 november in Parijs worden we onder druk gezet. Elke vreemde andere kan ons evengoed naar het leven staan.

De eik van Mamre staat in Parijs.

De eik van Mamre staat in het hart van elk van ons.

Vandaag en morgen meer dan ooit.

(Frederik)

 

Marie-Christine ten slotte verwoordt gastvrijheid als volgt.

Andere mensen toelaten in je huis, je leven, je wereld.

Hen niet alleen toelaten, maar hen ook het gevoel geven dat ze welkom zijn.en meer nog: er voor hen zijn, zeker als zij jou nodig hebben.

Weet dan ook dat die oprechte verbondenheid, een bron van vreugde kan zijn in jouw leven, in een wereld die, vandaag, wat wankelt

Graag stel ik jullie het volgende gedicht voor:

Huis

Het is mooi een huis te zijn voor het enige hart

dat je niet wil achterlaten.

Het is mooi een ladder te zijn voor kinderen

die op een sombere dag naar de zon willen klimmen.

Het is mooi een deur te zijn,

zachtjes knarsend, maar toch opengaand

voor al wie wil binnengaan.

En een raam waarin het licht niet dooft

voor al wie denkt: het is al laat.

Vjatsjeslav Koeprijanov (De mooiste van de hele wereld.)

 

OP DE AGENDA

Donderdag 26 november om 19.00 uur in het parochiaal centrum: open parochieraad met het oog op het latere kerkenplan. Iedereen is welkom.

Zaterdag 28 november om 20 uur: Gospelconcert met het koor Sonore in de kerk van Sint-Jan.

Donderdag 3 december om 14.30 uur: Bijbellezing in het parochiaal centrum (boven).